eindelijkverledentijd.punt.nl
Categorie lijst
Reacties


 

Eindelijk verleden tijd

Dit verhaal is te koop, ook als boek

Wel in het boek, is alles nog beter, nieuwe verhalen gaan verder op een nieuwe blz

Wat hier niet is, maar deze website is ook zo opgezet, dat je toch beter het boek kan kopen

nieuw boek moeten maken, omdat mijnbestseller hun site had veranderd, was ineens het boek duurder
Nu door dat ik een heel ander boek gemaakt heb is het boek nog goedkoper dan die 16,50

Nu is het boek te koop voor 13,75

http://www.mijnbestseller.nl/magento/eindelijk-verleden-tijd-deel-22.html 

Eerste druk 2012 begin Januari (Eindelijk verleden tijd)

Tweede boek 2013 begin februari (5 jaar jeugdcentrumdevliert.hyves.nl)

Twee boeken in een 2013 begin April

Alles verbeterd 2013 eind Augustus

 

Titel: Eindelijk verleden tijd.

 

Vertaling: Adwin Mathon

 

Omslag foto: Adwin Mathon

Niets uit deze uitgaven mag openbaar worden gemaakt door middel van

druk, fotokopie, internet of op welke andere wijze ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van Adwin Mathon.

 

Wel is het verhaal op internet te vinden.

Dit is zelf door Adwin Mathon op internet gezet.

Ook dit verhaal verplaatsen, koppieren is toestemming voor nodig.

 

Het krabbeldagboek (5jaar jeugdcentrumdevliert.hyves.nl) is in een verhaalvorm gemaakt, en alles is voor iedereen nog altijd te lezen op hyves sité.

Hierdoor kon ik alles openbaar maken zonder problemen.

Omdat het natuurlijk ook op die sité nog altijd alles te lezen is! Men hoeft geen lid te zijn van die hyves sité. Daarom verwacht ik ook geen problemen.

Wel is er meer te lezen op de sité, dan in het boek, maar het was van mij de bedoeling dat de krabbels in een verhaalvorm te lezen waren

 

Het boek Eindelijk verleden tijd.

Is een waar gebeurt verhaal, voor mij was het niet te doen al de namen te veranderen

Wel zijn de namen ook te lezen in het krabbeldagboek, en op de hyves sité.

Omdat die hyves sité open is. Verwacht ik geen problemen. Mocht het ooit eens voorkomen dat hierdoor toch problemen zich voordoen. Kan ik omdat het boek wat per verkochten deel verkocht word, altijd nog die naam verwijderen.

Die persoon moet dan zelf wel zijn eigen krabbels op de vliert sité verwijderen.

 

Het verhaal wat ik geschreven heb, over groep 6 en groep 22.

heeft jaren lang op internet gestaan, zonder problemen van toen de leden.

Ik ben jaren bezig geweest om het zo te krijgen als nu dit boek.

De namen veranderen? Ik weet van de leden waar over ik geschreven heb.

Dat hun het wel goed vonden, zo in een boek vernoemd te worden

 

 

                                                         Inhoud

 

                                                                                             

                                    13-12-1983 dagboek

                                                                       

                                    17-08-1985 dagboek

De reünie....

Naar de reünie….

Brand groep 22…

Kerndemonstratie….

Groep 6 bezet….

Vakantie groep 22. 1981…..

Vakantie groep 6…..

Bezetting een jaar later……

Inloop huis……

Vakantie Duitsland 1982….

Erik Kwaks jaloers….

Zwem wedstrijd…..

Radio zender…..

Radio zender deel 2…

Vakantie Biesbosch deel 1…

Vakantie Biesbosch deel 2…..

Laatste vakantie……

Miranda zwanger…..

Schijndel……

                                                                                                                                                       Trouwen 1989….

Mijn lieve kleine zusje….

Computer en internet….

Hyves.nl….

Jeugtcentrumdevliert.hyves.nl…..

                                                                                                                                                       Krabbeldagboek….

 

 

Voorwoord

Dit boek is tot stand gekomen door toeval, alles was toeval.

Of het moest zo zijn?

 

Als ik nu eens van twee boeken, een boek maak?

Boek twee met alleen maar reacties van de leden van vliert sité.

Zal nog beter te begrijpen zijn.

Als het verhaal achter het eerste boek kwam!

 

Zo nu een boek met 404 blz en een isbn nummer.

Met dit isbn nummer was nu overal het boek te koop.

Alleen nu krijg ik van mensen te horen dat de zin opbouw slecht was.

Bijna geen hoofdletters punten en komma’s en alles kon beter.

Die mensen hadden gelijk, alles kon beter!

Nu is alles verbeterd! (zin opbouw, hoofdletters en punten 300 blz)

Dit heb ik zelf gedaan.

Want ik wist met mijn leden, het verhaal dit boek:

Goed genoeg was, voor een mooi leuk boek!

 

Dank aan alle mensen die mij het gevoel hebben geven.

Om toch maar altijd maar door te blijven gaan.

Mijn vrouw Erna, en de leden van de vliert sité.

Het dagboek heeft jaren op zolder gelegen.

Zonder dat er iets mee gedaan werd. Er werd niet meer over gesproken.

Tot naar de dag: 3 mrt 2008, 22:36

 

 

Adwin

Oké Corné, ik ben er aan begonnen, jij je zin.

Ik heb van die tijd een dagboek, wat ik misschien alleen lezen kan.

Moet je op internet zetten zei Corné.

Ik zie nog wel, is een beetje veel, een tas vol!

Als jullie niets te doen hebben, kijk maar bij dagboek bij onderwerpen.

Ik zal het zo nu en dan aanvullen.

En kijken of internet ook zoveel plaats vrij heeft.

Ook kijken wat jullie ervan vinden?

3 mrt 2008, 22:36

 

 

13-12-1983

Marlou had geen honger ze was ziek en lag op de bank in de huiskamer.

Ze zou haar koorts eens op meten toen ze daar mee klaar was zei ik:

En hoeveel? Ze keek me verbaast aan en zei 43!
Nou ik kwam natuurlijk niet meer bij van het lachen dat kan helemaal niet dan lag je hier dood op de bank!

Ja toch nog maar een keer doen.

Nu was het 39 dit klopte misschien toch wel iets beter.
Ook hebben we groepsgesprek gehad, ik vond er niet veel aan .

21-12-1983 
Of ik overdag morgens om 7 uur.

Het licht op de gang niet meer aan wilde doen.

Want zei Marlou tegen mij, ik word daar altijd wakker van.

Dus oké de volgende dag, ik op de tast door de gang.

Het was pikkedonker,''ik zag niets! 
Een dag daar voor had Marlou haar kamer opgeruimd en alles op de gang gezet. Toen ze daar mee klaar was alles weer uit de gang gehaald.

Alleen een klein tafeltje die had ze nog op de gang laten staan. 
Omdat ik niets zag, viel ik over dat tafeltje!

Een herrie,''en ik vloeken natuurlijk! 
Oké het licht in de gang was dan wel uit maar nu was toch nog iedereen wakker geworden.

25-12-1983 
Met een muziekbandje van Mario in mijn zak ging ik weer naar huis 
Ingert had dienst ze wist wel dat ik aan kerstdagen niets aan vond. 
Ze had wel haar best gedaan voor die er nu nog waren want de meeste jongeren van onze leefgroep waren nu natuurlijk thuis. 
Ik stapte de kamer binnen en zei tegen Corné en Marlou wat is dit nou voor een rare muziek,''dit is pas muziek!

Ik liep naar de radio zette die op cassette en zette het bandje van Mario aan. Door de kamer klonk de hit van Pissen in de wasbak keihard! 
Ingert was hier niet blij mee en zei boos dat jij de kerstdagen niet leuk vind prima. Maar jij gaat deze dag niet voor ons verpesten! 
Oké al goed zei ik dan ga ik wel naar boven,''zoek het maar uit! 
Toen Ingert naar bed ging klopte ze nog eens op mijn deur, hé doe toch niet zo flauw doe eens open?

Ik hoor je niet de muziek staat te hard,''ik kan je niet verstaan! 
Oké zei ze wat later ik ga naar bed zie ik je morgen nog? 
Ik dus nu naar beneden, daar zat Corné en Marlou gezellig tv te kijken. Marlou had een glas wijn, waar heb jij dat glas vandaan vroeg ik haar.

Hier naast me, staat op de grond. 
Mooi zei ik geef maar eens hier en ik dronk heel die fles leeg.
Marlou zei niets maar ze moest wel lachen. Want ze had met Ingert afgesproken dat ze maar een glaasje zou pakken. Nu dronk Adwin heel die fles leeg! 
De volgende dag was ik toch als eerste wakker.

Roel zou een video-recorder mee brengen voor de twee kerstdag.

Maar er was niemand, Ingert was al weg en was boos!

Op tafel lag een brief dat ze boos was over het vele lawaai, de muziek en waar ze het meeste boos over was, dat was toch wel dat ze goed met Marlou had afgesproken een glas, nu was heel die fles leeg!

Marlou stond er in die brief,''het valt me echt van jou tegen!…
Ik dus met die brief naar boven. Marlou lag nog te slapen.

Hé word eens wakker zei ik. ''Wat is er zei ze slaperig. 
Kijk een brief voor je van Ingert. 
Een brief zei Marlou en begon te lezen. Ja zei ze, nou word die mooi en ze kwam nu rechtop zitten,''jij heb die fles leeg gedronken! 
Ik rolde over de grond van het lachen. 
Is Roel er nog niet zei ze want ik zie dat het al 12 uur is. 
Ik zal hem wel eens bellen zei ik misschien heeft hij zich verslapen .
Roel kwam pas om 14:00 binnen maar wel met de video-recorder. 
Naar dat we een video film hadden gezien zijn we aan tafel gegaan om te eten, iedereen had zo'n klein pannetje voor te koken.

Zo kon dus iedereen zijn eigen eten klaar maken.

 

 

 

1-1-84 
Om 24:00 naar buiten.

Ik had geen vuurwerk veel te duur.

Ton onze groepsleiding wel. Ik heb hem maar mee geholpen, het vuurwerk op te maken, ook Angelique en Jacqueline kwamen ook nog langs.

Natuurlijk wenste ik ze gelukkig nieuwjaar.

Peter stond te wachten, ik zag dat goed en deed er lekker lang over!

Ik zag peter denken,''schiet eens op man, Angelique komt voor mij! 
Het werd wel laat daarna binnen nog wat naar gepraat en nu naar bed. 

2-1-84 
Op het werk was het leuk de tijd vloog dan ook voorbij. 
Thuis was het nichtje van Marlou bij ons gewoon voor de gezelligheid.

En gezellig was het. Ze was ook mooi, zal wel in de familie van Marlou zitten. Nog wat gerikt met Roel, Marlou, haar nicht en Peter Kuipers.

Hij is hier op kennismaking, is wat verlegen maar dat komt wel goed. 



13-3-84 
Claudia gaat morgen weg ik krijg dan haar kamer helemaal boven.

 

Samen met Corné gaan we dan net doen alsof we op kamers zitten.. 
We mogen dan dus ook niet zonder afspraak beneden komen, 

15-3-84 
het is zo ver Corné en ik zitten zo genaamd op kamers.

Maandag gaan we zelf boodschappen doen. 
Zal wel tegen vallen nu mijn tv kapot is gegaan.

21-3-84 
Naar het werk thuis, had Yvonne een tv antenne voor mij meegenomen.

Ik had er nu niets meer aan mijn tv was stuk.

Peter kuipers die wel een tv had, wilde zijn tv wel verkopen voor 150 gulden. Veel te duur zei Corné later op de avond tegen mij.

Kijk even in de snuffelkrant daar sta vast wel iets in.

Ja er stond een tv in voor 75 gulden, ik dus bellen en de tv was er nog.

Ik kom er aan zei ik tegen die man. Hij die man woonde op Den Bosch west ik en Corné op de fiets daar dus heen. Naar een half uur fietsen deed de man open. De tv stond al op een tafel aan, een grote zwart wit tv.

Ik betaalde de meneer die 75 gulden en pakte de tv op.

Wat is die tv zwaar,''hoe krijgen we die ooit thuis!

Dat is jou probleem lachte de man. Dus Corné was de lul, hij fietsen en ik achterop. Wat waren we blij dat we thuis waren en dan die trap ook nog op!

We waren dan ook alle twee gebroken!

 

22-3-84 
Om 12:00 klopte Corné op mijn deur, hè Adwin zei Corné heb je zin in spaghetti? Of ik zin heb in spaghetti,''man ik ben net wakker! 
Misschien straks, eerst een boterham. 

22-3-84 
Ik had met Corné afgesproken om vandaag in de stad te gaan eten.
Maar Corné was niet thuis hij was bij Roel en is het vergeten denk ik. 
Dus ik ook naar Roel.

Roel woon op Den Bosch zuid boven een winkelcentrum.

Hier niet zover vandaan, op de fiets ben je er zo.

Hé Adwin kom binnen zei Roel we zitten wat gitaar te spelen.
Was leuk ze speelde wat liedjes van de The Beatles, altijd goed dus.
Om half 6 zijn we daar weg gegaan en hebben in de stad een pizza op. Onderweg naar huis nog twee lp's van The Beatles gekocht en thuis nog naar a.v.r.o toppop gekeken. Corné ging daarnaar naar zijn eigen kamer.

 

25-3-84 
Vandaag kwam Claudia was toch wel moeilijk,''zo alleen op kamers!

Maak niet uit zei ik, kom maar zo vaak langs als je wil .

Ook ik ben nu alleen Corné is op weekend!

Wat later kwamen Fred en Toos er ook bij. Heb je zin om mee te gaan naar de kermis zei Fred tegen mij. Claudia was al weg, maar ik had er geen zin zei ik. 
Even later kwam zoals ieder zondagavond, ook nog Guus langs.
Ik moest van Corné zeggen dat hij rond 22:00 hier zal zijn.

Dat zal wel ja, als Corné zoiets zegt komt er altijd wel een uurtje bij!

 

7-5-84 
Danielle wil graag verkering met mij.

Voor mij hoeft het niet, ze is een beetje te opdringerig.

Adwin er is telefoon voor jou riep Danielle vanaf beneden. Zal wel ja, ze wil natuurlijk dat ik naar beneden komt. Maar ze bleef roepen toch maar eens gaan kijken dan. Toch telefoon, tante Lies. Ik had mijn tante al zeker drie jaar niet meer gesproken. In de tijd dat ik thuis weg liep, had ik een goede band met tante Lies. Vaak belde ik haar op als ik weer ruzie met mijn ouders had.

Zij begreep mij wel, ze was heel anders dan mijn moeder.

Altijd had ze wel gezegd als je thuis weg wil, kom dan maar naar ons!

Alleen jammer toen ik thuis weg liep, was zij net op vakantie!

 

Je moet eens langs komen joh zei mijn tante tegen mij.

Is goed zal ik zeker een keer doen, je hoor het nog wel wanneer. 
Nu weer snel naar boven voordat die rare Danielle weer komt. Ik ging op bed liggen en viel in slaap. Peter Kuipers maakte mij om 22:00 wakker.

Wij hebben wat lp's gedraaid lekker hard! Danielle wilde graag gaan slapen. Maar had last van onze muziek. Ze had op de deur geklopt maar dat hoorde wij niet. Danielle opende mijn deur en ging op mijn bed zitten. 
Toen de muziek was afgelopen zei ze ik wilde eigenlijk gaan slapen maar kan dat niet zo, met die muziek van jullie. Die staat veel te hard!

En o ja, mijn moeder wil je graag eens zien. 
Je moeder wacht eens, waarom dan, wij hebben toch niets of wel dan? 
Ze begon te huilen en liep de kamer uit bijna tegen Corné op.

Die net binnen kwam, was dit nu nodig zo zei hij een beetje boos!
Ja misschien niet, maar ze blijf bezig, ik heb er even genoeg van! 
Corné zei ik, we moeten wat vieren, ga zitten!

Ik gaf Corné een fles bier, hier drink op! Ik ben geslaagd voor een

kamer op de Hinthamereide nr.60, begin juni ben ik hier weg!

Is wel wat snel, wij zitten hier net boven op kamer training zei Corné.

Ach zei ik bijna nog een maand, dat duur toch nog best lang hoor.

10-5-84 
Wim de groepsleiding kwam ons halen voor het groepsgesprek.

Moet dat echt vroeg ik.

Nou nee hoeft niet, maar ik zal het wel leuk vinden zei Wim. 
Oké dan dus niet zei ik.

Dan ook geen koffie zei Wim boos. 
Geen koffie, ja natuurlijk, kijk eens goed, daar in de hoek, wat sta daar, goed zo Wim, een koffiezetapparaat.

Zet ik toch lekker zelf koffie, is nog lekkerder ook!
Boos liep Wim mijn kamer uit.

Ik ben het hier niet mee eens en ik laat het hier zeker niet bij zitten! 
Wat wil je er aan doen dan, mij weg sturen?

Ik heb al een kamer, ga ik toch gewoon een paar dagen hier eerder weg!

Corné kwam niet meer bij van het lachen.

Ik heb je nog nooit zo boos gezien lachte hij.

Het is toch ook zo, wat moet wij nu nog met zo'n groepsgesprek!

Hij kan de boom in met zijn groepsgesprek! 

2-6-84 
Ik zit op kamers.

Ik heb niet veel een bed een kast een bankstel, radio, tv en wat lp's.

Is niet echt veel.

Maar de rest komt nog wel eens.



9-7-84 
De bel drie keer dat is voor mij.

Ik liep de trap af naar de voordeur.

Ik opende de deur.

Het was Kees de Romario, zo heette hij op de 27 MC bak.

Kees was vanaf Oosterhout op zijn brommer helemaal naar hier gekomen.

Ik was natuurlijk verrast kom binnen, zet ik gelijk koffie .

Wij hebben lang met elkaar gepraat, maar hij wilde voor het donker naar huis. Hij had geen licht op zijn brommer. 
Ik ging nog even op de 27 MC bak en kwam in gesprek met Cor.

Ik vertelde hem alles zo over mijzelf, jeugd centrum de vliert enz.

Hij was een en al oor voor mij, ik vertelde wat ik allemaal had mee gemaakt. En dat ik misschien over dit alles ooit nog eens een boek wilden schrijven. Maar dit kon nog jaren duren.

Als je dat doe zei Cor dan moet je dit 27 Mc gesprek van ons, ook op schrijven in je boek. Leuk als ik het dan later eens terug lees.
Als het zo ver is, hoor je het nog wel zei ik maar ik ga nu slapen. 

10-7-84 
Omdat ik wist dat er niemand thuis was.

Zette ik de muziek van The Beatles lekker hard.

Ik hoorde en zag niet dat Claudia binnen gekomen was.

Ik schrok even toen ik ze zag. 
Wat mooi dat jij mij niet binnen zag komen.

En geloof me, zingen kan je echt niet!
Maar nu we het toch over muziek hebben.

Kan je misschien mijn draaitafel maken? Die doet het niet meer.
Is goed dan gaan we naar jou kamer. 
Haar kamer was niet zo ver, ze woonde in de zelfde straat.

Een paar huizen verder, boven een radio winkel. 
Een mooie kamer, ach zei ze is wel leuk maar hier mogen alleen maar meisjes wonen van de huurbaas. 
Wat raar zei ik waarom dat dan? 
Meisjes houden beter alles schoon ze lachte heb je die keuken wel eens gezien, die puinhoop!
Ach dat is bij ons toch ook zo, die vuillenszakken in de gang, als ik ze niet buiten zet, doe niemand het! 
Maar die draaitafel doe het niet, volgens mij ligt het aan je versterker. 
Ik zal het thuis eens bij mij proberen, ik ben zo terug. 
Ik was zo terug want bij mij deed die draaitafel het wel.

Zie je wel het is je versterker, je moet maar een andere kopen. 
Ook dat nog het is allemaal zo duur, ik moet nog van alles hebben. 
Ja vertel mij wat, ik heb ook nog niet zo veel op mijn kamer. 

Heb je die lp van The Beatles nog, die je van mij gehad heb?
Natuurlijk zei ik die van sgt.pepper's lonely hearts club band. 
Die doe ik echt nooit meer weg, ik ben hier veel te blij mee.

Die lp had ik van haar al op jeugdcentrum de vliert gehad.

Een mooie lp met een foto op de lp zelf. Het zag er droevig uit.

Er stonden veel mensen op de hoes langs een soort graf.

 

Claudia had me toen vertelt dat Paul mc Carty verongelukt was.

Paul mc Carty was bij een auto ongeluk om gekomen!
Dit kan dus niet zei ik hij zing altijd nog steeds? 
Ja zei ze ik snap er ook niet veel van.

Maar op die lp staan allemaal geheime boodschappen!

Boven Paul een hand en de meeste mensen op de foto zijn dood !
De ouden en nieuwe Beatles rond een graf met bloemen van een links handige gitaar en Paul speel links gitaar! 
Een rare kever auto met wel een heel raar nummerbord! 
En als over het drumstel, waar geschreven staat lonely hearts staat een spiegel opzet. Sta er bij Paul dat die dood is. Dat staat in het Engels geschreven.

De pijl wijst naar Paul.

De rillingen liepen over mijn hele lijf toen ze mij dit vertelde.
Wat wist Claudia daar veel van dacht ik aan terug toen ik de eerste slok van de koffie nam, die ze voor mij had ingeschonken. 
Lekker vroeg ze niet te sterk? 
Nee is goed zo, echt lekkere koffie. 
Maar die lp, daar ben ik echt zuinig op, is mooi en dan dat verhaal! 
Weet je zei Claudia tegen mij mijn broer heeft nog een cassettebandje met nog meer bootschapen van The Beatles is op de radio geweest.

Ik zal hem weleens vragen of jij het mag hebben. 

12-7-84 
In de stad kwam ik Claudia tegen. 
Ik heb voor je het bandje van mijn broer, het ligt thuis loop je even mee?

Kan je gelijk mee eten ik haal wel wat bij de chinees, krijg ik toch nooit alleen op, dus eet maar lekker mee. 
Is goed, naar het eten dus gelijk dat bandje bij haar luisteren. 
Dit was zo leuk, dat ik op mijn kamer nog wat meer lp's ging halen van

The Beatles. Bij Claudia probeerde wij gelijk alles uit.

Het werd dus weer erg laat. Maar ja het was toch vrijdagavond.

Morgen was ik vrij, wat was ik blij met dat bandje. 
Ik wilde nu zeker alles hebben van de The Beatles. 
Ze had mij er verslaaft aan gemaakt! 
Beter verslaaft aan The Beatles dan aan wiet dacht ik zoals Frits. 
Ja zei hij altijd ik ben er niet verslaaf aan. Ik vind het gewoon lekker. 
Hij pakte zijn shagbuil en een draaide een sigaret met die troep er in. 
Ik mag hem hier toch wel aansteken vroeg Frits aan mij. 
Maar hij wist goed dat ik dat niet wilde, op mij kamer. 
Zal ik echt niet doen zei ik boos tegen hem. 
Maar ja Frits was groot en berensterk! 
Maar toen Frits het aan stak en er een trek van nam. 
Keek ik hem boos aan, had je niet moeten doen jongen zei ik boos.
Ach wat wil je er aan doen, is best lekker wil je ook? 
Voor Frits het wist, zette ik hem de kamer uit en zei tegen hem. 
Zo ik loop nog wel even met je mee tot aan de voordeur.

Ik trok hem aan zijn arm mee naar beneden en ik gooide hem zo de straat op! 
Kom maar terug als je wil luisteren riep ik hem naar en gooide de deur hard achter hem dicht, mijn hart bonsde in mijn keel!
Ik hoorde hem weg lopen. 
Hij zal wel boos zijn, maar ach dat was hij wel vaker.

 

5-8-84 
Fred en Peter waren op bezoek bij mij.

Fred vroeg of ik zin had om mee te gaan naar Erna.

Ja met Erna had ik op jeugdcentrum de vliert drie maanden verkering gehad. Dat was een leuke tijd . Ze woonde gewoon thuis. Vaak dacht ik toen.

Wat moet zo'n leuke meid nu met mij! Ik woonde op jeugd centrum de vliert? Niet veel mensen waren toen in de buurt blij met ons. Ook dacht ik toen. Misschien vinden haar ouders het ook niet echt leuk dat hun dochter verkering had met een jongen uit een internaat? Die gedachte speelde toen vaak door mijn hoofd. Ik vond het toen maar beter, om als vrienden uit elkaar te gaan. Vaak denk ik nog terug aan haar. Maar ik ga niet mee Fred. Ik wil Peter Kroes niet weg sturen.
Maak niet uit zei Peter, je weet hoe ik over jou en Erna denk. Ik vond het altijd nog erg dat je het toen uit maakte met haar.

Ik vond het altijd wel gezellig als Erna voor jou langs kwam.
Er komen nog dagen zat zei ik en ik denk dat Fred mij ook een beetje voor de gek hou, misschien wil Erna mij helemaal niet zien. 
Echt niet zei Fred Erna heeft zelf tegen mij gezegd:

Als je zonder Adwin terug komt, kom je er hier niet meer in! 
Ja natuurlijk, ik geloof er echt niets van zei ik en moest hard lachen. 
Fred ging om 17:00 weg en Peter om 18:00. 
Ik heb nog wat tv gekeken daarnaar mij eigen verveelt.

Was ik nu toch maar met Fred mee naar Erna gegaan dacht ik toen ik naar bed ging. 

6-8-84 
De vriend van Claudia, Edwin kwam langs.

Een rare jongen met een hanenkam op zijn hoofd, hij zag er wel een beetje raar uit, een punker! 
Maar hij had een hart van goud en was voor mij ook een hele leuke normalen jongen, die wel vaker bij mij op bezoek mocht komen.

Ik heb voor Claudia een versterker mee genomen, want die van haar is stuk. Ze is niet thuis. Wil jij die strak als ze thuis is bij haar af geven? 
Ik heb geen tijd om op haar te wachten.

Ik weet niet waar ze nu is? 
Is goed joh, ik zie ze straks wel. 
Fijn dat je dat wil doen, ik ga nu zei Edwin ik heb het druk! 
Druk waar mee? Werken deed Edwin niet.

Claudia was geen punker. Maar als ze haar eigen zo zou kleden, had ik dit van haar nog niet eens zo raar gevonden.

Wat later ben ik naar Claudia gegaan. 
Dit werd natuurlijk bij haar weer erg laat. 

9-8-84 
Ik was vandaag vrij.

Peter Kroes had aan mij gevraagd of ik vandaag op zijn kamer op een ijskast wilden wachten. Hij had een ijskast gekocht, die ijskast zouden ze vandaag tegen de middag, komen brengen.

Om 9:00 ben ik naar de bakker waar Peter werk gegaan voor de sleutel.

Tof dat je het wil doen zei Peter tegen mij. Doe maar net of je thuis ben en als je koffie wil, gewoon zetten dus. 
Is goed ik zie wel zei ik en liep de winkel uit.

Zijn kamer was niet zo ver vanaf de bakker winkel.

Peter woont op een hofje, iedereen ken daar elkaar! 
Iemand wilde weten, wat ik kwam doen?

Ik legde hem uit, dat Peter een ijskast gekocht had en aan mij had gevraagd om daar op te wachten.
Wel fijn dat iemand de boel in de gaten houd terwijl je er niet ben. 
Ik had koffie gezet en de radio aangezet.

Toch maar even de winkel bellen, waar die ijskast vandaan moest komen en om te horen hoe laat? 
Is raar zei een meneer aan de telefoon, ik kan er niets van vinden.

Ik weet nergens iets van. Maar misschien dat er iemand anders op die dag hier gewerkt heeft en dit niet vermeld heeft.

Die ijskas zal dan ook best wel komen, maar ik weet niet hoe laat?

Ach ik zie wel zei ik en legde de telefoon neer. 
Peter kwam om 14:00 thuis, maar nog steeds geen ijskast! 
Ik vertelde hem dat de winkel het ook niet wist. 
Wat vindt ik dat vervelend voor je Adwin zei Peter. 
Ik had toch niets te doen zei ik. Maar ik ga nog even naar

jeugd centrum de vliert, Roel heeft dienst, ga je mee? 
Kan niet hè, die ijskast kan nog komen zei Peter. 
Nou ik hoop het voor je en ik liep lachend de deur uit.

 

Op jeugd centrum de vliert vertelde ik over die ijskast.

Roel moest lachen, bel hem eens op zei Roel.

Het is al weer een paar uur geleden, ik ben benieuwt of die ijskast er nu wel is of nog steeds niet is.
Is goed zei ik en ik liep naar de gang waar de telefoon stond. 
Hoe is het met die ijskast, is die er nu onderhand? 
Nee Roel, hij is er nog steeds niet. 
Dan had Peter net zo goed met jou mee kunnen gaan in plaats vandaar te wachten op een ijskast, die toch niet komt lachte Roel.

Ik moest ook lachen.

Peter niet, hij vond het helemaal niet grappig! 

12-8-1984 
Op de radio hoorde ik dat ze de popgroep Normaal live gingen uitzenden. Peter Kroes is fan van Normaal dus ik naar Peter. 
Bij Peter was het donker, toch maar even aan gebeld.

Het licht ging aan en Peter kwam door een raam met zijn hoofd naar buiten. 
Hé Adwin sorry ik lag te slapen, ik moet om 22:00 werken. 
Sorry dat wist ik niet, maar popgroep Normaal komt live op de radio. 
Normaal, ja daar kan je mij wel voor wakker maken, kom binnen.
Ik wachtte op de zoemer van de deur en liep naar boven.

Op welke radiozender komt dat van Normaal?

Gewoon op Hilversum 3 zei ik.

Peter zette de muziek lekker hard.

Ik heb nog een leuk boek voor je van The Beatles, hier kijk maar zei Peter en gaf mij het boek. 
Het was een mooi boek met veel foto's.

Ik wilde het boek aan Peter terug geven toen ik het uit had.

Maar dat wilde Peter niet. 
Is voor jou mag je hebben zei Peter tegen mij 
Doe niet zo raar zei ik wat moet je er voor hebben? 
Niets zei Peter het is voor jou. 
Ik ben natuurlijk toen Peter ging werken, thuis het boek gaan lezen. 

18-12-84 
Ik heb nu verkering met Jolinda.

Ze woon ook op groep 6. Ik was eens op groep 6 toen Jolinda ruzie had met de groepsleiding. Ze wilden graag op haar brommer naar haar moeder maar had geen geld om te tanken.

Geef mij gewoon nu mijn zakgeld, doe niet zo moeilijk man zei ze boos.

Nee daar begin ik niet aan zei de groepsleiding tegen haar dan komt straks iedereen om zakgeld! 
Bekijk het dan riep Jolinda en ze liep boos naar boven.

Ik kon Jolinda toen nog niet, maar ik ging toch naar haar kamer.

Hè waar gaat het over vroeg ik.

Ach ze doen allemaal zo moeilijk zei ze.

Wat heb je nodig dan vroeg ik haar.

3 gulden is zat, daar haal ik het wel mee. 
Hier heb je vijf gulden de rest is fooi en nu niet meer boos zijn. 
Ze gaf me een kus en zei je ben een schat! 
Vanaf die dag kwam Jolinda vaak bij mij op kamers.

Maar vandaag was ik bij haar op groep 6.

Het was al laat en ik wilde weg gaan, Jolinda liep dan altijd mee naar de gang. Om dan afscheid van mij te nemen. Ik en Jolinda kuste elkaar.

Wim de groepsleiding vond het allemaal wat te lang duren.

kijk zo doen ze dat met hondjes, Wim gooide een glas water over ons. 
Ik was niet echt nat maar ik liet het er niet bij zitten. In de keuken vulde ik een emmer, dat doe je nooit zei Jolinda. Ik liep met de volle emmer naar binnen. Wim zat tv te kijken en zag mij niet binnen komen. Tegen de jongens en meisjes die het wel zagen gebaarde ik met mijn vinger op mijn lippen, dat ze stil moesten zijn en zoals mogelijk normaal moesten doen.

Ik zei tegen Wim toen ik met de emmer water achter hem stond.

Bij hondjes doen ze het niet met een beetje water maar met heel veel water!

Ik gooide de emmer water over hem heen.

Iedereen lag dubbel van het lachen en Wim was drijfnat!

Je ben zelf begonnen zei ik tegen Wim de groepsleiding. 
Wim pakte de emmer van mij af en liep naar de keuken om de emmer weer te vullen met water. ’Te laat riep ik als die emmer vol is, ben ik al lang weg!
Ik opende de voordeur en sprong op mijn fiets en fietsen hard weg. 
Wim liep me nog achterna met een volle emmer, maar hij kon natuurlijk niet zo snel. Ik krijg je nog wel eens riep Wim naar mij. 
Kan wel zijn, maar vandaag niet meer lachte ik.

 

4-1-1985 
Op groep 6 met Peter Kuipers getafeltennist maar dit liep en beetje uit.

Jolinda die alleen boven zat vond het allemaal te lang duren. 
Ze zei niet veel meer toen ik naast haar kwam zitten. 
Je kom toch voor mij toch niet voor Peter! 
Doe niet zo raar zei ik en ik ben wat later boos naar huis gegaan. 

5-1-1985 
Toch maar weer naar groep 6 gegaan voor Bep de werkster een schat van een vrouw. Bep stond voor iedereen altijd klaar. Ik had haar allang niet meer gezien, want ik kwam vaak naar 18:00 op groep 6. Bep was er dan niet meer. Ze werkte alleen maar overdag.

Dus was ik vandaag al vroeg op groep 6.

Ton de Gier had diens en ik wenste hem een gelukkig nieuwjaar.

 
Is Bep de werkster er ook vroeg ik hem. 


Ja ze zit aan de koffie, wil je ook? 
Ik liep naar Bep gaf haar drie kussen en zei gelukkig nieuwjaar. 
Hé Adwin dat vindt ik nu fijn dat ik je nu toevallig eens zie.
Zo toevallig is dat niet, ik wist dat je er was, ik kom echt alleen voor jou! Toch ook wel een beetje voor mij riep Jolinda toen ze de kamer in kwam. 
Dat ligt er aan, als je net zo boos ben dan als gisteren, dan dus niet!
Ik had er gisteren even de pest in, sorry hoor. 
Is al goed zei ik we moeten het nieuwe jaar goed beginnen.

Dat vindt ik nu ook zei Bep tegen ons.
Ik ben er nog tot vier uur middags gebleven.

Daarnaar dan toch samen met Jolinda naar mijn kamer gegaan.

6-1-1985 
Peter Kroes woon nu ook bij ons in het huis.

Corné heeft hier ook nog even gewoond.

Maar Corné is al weer weg. Hij kon de huur niet betalen, ja dan hou het op.

Het leek hier vaak soms de vliert in het klein, maar dan zonder groepsleiding. 

24-1-1985 
Omdat ik mij toch vaak verveelt, mijn oude hobby glas schilderen weer op gepakt. Is niet moeilijk, een glasplaat en een poster is wat je nodig heb.

Je schildert de poster over, als je daar mee klaar ben, maak je het af met een kleur zo over de andere verf die je overgetrokken heb. 
Zo lijk het dat het in het glas zit, je kan de over getrokken verf, niet voelen en de achterkant is blauw dus ook niet te zien, dat het gewoon over getrokken is. Iedereen kan het, je moet er alleen even op komen. 
Deze maak ik voor Peter Kroes over Kiss. Peter is daar fan van.

Deze zou hij wel leuk vinden, het is wel groot, een meter bij een meter!

Het zal ook dan wel even duren voor het af is. 
Maar dat geef niets, heb ik weer wat te doen. 

27-1-1985 
De moeder van Jolinda is vandaag jarig dus Jolinda ging bij mij achterop de fiets naar de stad om iets voor haar moeder te kopen. 
Het werd een fluitketel. Ja ik vond het wel een raar cadeau maar ik vond het wel goed. Ik zette mijn fiets in de fietsenstalling in de stad en we gingen met de bus verder naar haar moeder.

Haar moeder vond het fijn dat we langs kwamen en ze vond het een leuk cadeau. Jolinda was bij haar familie aan tafel gaan zitten en omdat aan tafel geen stoel meer vrij was, stond ik maar wat naast Jolinda. 
Daarnaast mijn broer Corné is nog een stoel vrij, ga daar maar zitten zei Jolinda tegen mij. Ik keek Corné aan, hij knikte er zit niemand hoor zei hij tegen mij. Ik plofte neer in de stoel naast Corné. Het was er een beetje donker in de hoek waar ik nu zat. Dat vond de moeder van Jolinda ook.

Toevallig hing er boven mij een lamp.

Wij zullen jou eens in het zonnetje zetten zei de moeder van Jolinda tegen mij en klikte de lamp aan. Verlegen zei ik is niet nodig hoor.

Ze lachte en schonk koffie voor mij in.

Haar broer vroeg wat ik zo deed school of werk? 
Ik werk bij de p.e.n.m vertelde ik en legde hem uit wat ik daar deed. 
De tijd vloog voorbij, we waren te laat voor de bus terug naar huis. 
Haar vader heeft ons toen terug naar jeugdcentrum de vliert gebracht. 
Nog even op de groep gebleven daarna terug naar huis gelopen. Want mijn fiets stond natuurlijk nog in de fietsenstalling. Die fiets haal ik morgen wel op.

28-1-1985 
Jolinda stapte mijn kamer binnen.

Hè slaapkop word eens wakker!

Je fiets hoef je niet meer op te halen. Heb ik al voor je gedaan. 
Dat is mooi zei ik en bleef verlegen onder de dekens liggen.

Gelukkig ging Jolinda even naar de wc. Ik dus snel mijn bed uit en mijn kleren aangedaan, zo voelde ik mij wat meer op me gemak. 
Ik wist het zei Jolinda toen ze weer de kamer binnen kwam.

Dat je jezelf aan wilde kleden, maar dat je dat niet durfde met mij erbij. 
Ja lachte ik wat verlegen, je was dus ook niet naar de wc gegaan?
Nee lachte ze ik ben alleen maar je kamer uitgegaan.

Peter vond het maar raar dat ik op de gang stond te wachten lachte ze.
Ik zal het hem straks wel uitleggen zei ik tegen Jolinda. 
Wat is dat daar in de hoek vroeg Jolinda aan mij. 
Dat is een glas schilderij voor Peter omdat die van Kiss hou. 
Is mooi zei Jolinda tegen mij.

Ja zei ik en het is nog niet eens af, ik moet de achterkant nog blauw maken.

Ik zal het gelijk even doen, ik ben er zo mee klaar.

Nu alleen nog even laten drogen en ik zette het weer in de hoek. 
Geef je het wel aan Peter als ik er bij ben, ik wil zijn gezicht wel eens zien!
Strak misschien, wie heeft er eigenlijk dienst op groep 6 vroeg ik. 
Ton de Gier zei Jolinda.

Leuk zei ik gaan we daar even naar toe.

Ook Yvonne was op groep 6.

Yvonne gaf mij haar boek, wat ze over groep 6 had geschreven, toen ik er ook nog woonde.

Ik wist dat ze dat voor haar studie deed dat had ze mij eens vertelt, als het af is wil ik het graag lezen had ik toen gezegd.

Aandachtig las ik het boek wat ze over ons had geschreven.

Vind je het mooi vroeg Yvonne aan mij.

Je naam zal niet gauw in een boek voorkomen lachte ze. 
Ze moest eens weten dacht ik, in mijn dagboek kom ik ook vaak in voor, maar zij kon dit natuurlijk niet weten. Het leek alsof ik mijn eigen dagboek aan het lezen was, alleen nu door iemand anders geschreven.

Mag ik het kopiëren vroeg ik haar. 
Weet je het is voor mijn studie zei ze ik vindt het wel leuk om je het zo te laten lezen, maar ik heb liever niet dat je het, in je bezit heb.

Vinden de andere oude groepsgenoten misschien niet leuk snap je? 
Natuurlijk snapte ik dat, ik zal het ook niet leuk vinden, als andere nu mijn dagboek zouden lezen.

 

29-1-1985
Het glasschilderij was nu wel droog dus Jolinda en ik naar Peter die hier nu ook beneden in dit huis woon.
Alsjeblief zei ik tegen Peter toen ik zijn kamer binnen stapte.

Wat is dit vroeg Peter.

Omdat ik het schilderij met de achterkant had gegeven zei Jolinda, draai maar eens om, dan zie je wat het is.
Zijn mond viel open, wat is dit mooi! 
Is voor jou zei ik omdat je mij toen dat boek van The Beatles heb gegeven. 
Echt mooi, ik weet niet wat ik moet zeggen! Ik zal het gelijk op hangen.

Dat zal niet gaan er zitten geen haakjes aan zei ik tegen Peter.
Dit los ik wel op zei Peter en hij pakte twee spijkers, sloeg die naast elkaar in de muur en zette daar het schilderij op. Zie je wel dat het kan!
ik lachte, ja zo kan ik het ook.

Iets later heb ik Jolinda terug naar jeugdcentrum de vliert gebracht.

Jolinda moest om elf uur avonds weer thuis zijn. 

2-2-1985 
Bij Peter Kroes, hier beneden in dit huis zat Henk Oostdijk.

 

Ik kende Henk nog vanaf groep 22. Henk woonde bij mij in groep 22.

Hij is naar een jaar, even terug naar zijn huis geweest, maar omdat het thuis bij Henk toch ook niet ging, is Henk weer bij mij in de groep gekomen, alleen toen op groep 6. Veel gelachen met Henk, het was een leuke tijd. Ik weet nog omdat ik geen fiets toen had, ik vaak de fiets van Henk leende. Dit vond Henk goed, het was een racefiets. Zo'n racefiets kon niet veel hebben, ging snel stuk. Hier kwam ik achter toen ik op een zonnige dag met de fiets van Henk de stoep af ging, het stuur brak en daar lag ik op de grond! Snel stond ik op. Nu maar hopen dat het niemand gezien had. Want die domme dingen worden toch vaak door iemand anders gezien. Verbaas keek ik naar het stuur wat nog aan de fiets van Henk hing. ''Corné riep vanaf boven van zijn kamer, heb je mooi voor elkaar Adwin, hier zal Henk niet blij mee zijn!
Ik keek naar boven, dus dan toch iemand gezien. 
Corné kwam niet meer bij van het lachen, hij viel bijna naar beneden.

Ja zei Henk tegen mij ik weet dat nog heel goed.

Vooral dat gezicht van jou zal ik niet snel vergeten, dat van toen je me stotterend probeerde uit te leggen wat er met mijn fiets gebeurt was.

Ik, ik, ik moet je iets vertellen Henk, hoef niet had ik tegen je gezegd ik zie het al, maar ja het was toch maar een oude fiets lachen man. Weet je dat nog van dat uitzenden op de radio op groep 6, mocht natuurlijk niet van de leiding maar dat deden we toch gewoon, iedere zondagavond lachte Henk.

Jij heette toen Joost de Draaier, ik Henkie Elvis en jij zei Henk tegen Peter, jij Peter Disco ha ha, hij rolde over de grond van het lachen.

Tranen stonden in zijn ogen, hij moest gewoon huilen van plezier!

Die vakantie in Duitsland dan ging Henk verder, met die meiden waar we niet van af kwamen lachte Henk. We zijn toen ook nog naar het drielandenpunt geweest. Guus heeft toen nog op die uitkijktoren, een foto van ons gemaakt!
Ja lachte Peter ik keek toen Guus aan met een verrekijker, zal toch mooi zijn als die foto geluk was. 
Ik weet niet of die foto toen geluk is zei ik tegen Peter en Henk ik zal het Guus wel eens vragen als ik hem weer zie, ik kom nog vaak op groep 6.

Ik heb met Jolinda verkering, zij woon ook op groep 6 .

Loop je mee, kan je haar gelijk zien? 
Wim had dienst.

Kijk eens wie ik mee genomen heb zei ik tegen Wim toen we op groep 6 naar binnen stapte, Henk Oostdijk! 


Henk Oostdijk zei Wim maar wat vindt ik dat nu leuk, dit is lang geleden!.

Kom binnen jongens, zet ik gelijk koffie zei Wim.

Hoe vindt je het om weer even terug te zijn op jeugdcentrum de vliert?

Jij ben zeker Jolinda lachte Henk naar haar.

Adwin heeft mij veel over jou verteld.

Toch alleen wel het goede hoop ik lachte Jolinda.

Ja hoor, Adwin vertel alleen maar positief over iedereen hier zei Henk.

Maar het is inderdaad leuk ja dat ik nu iedereen weer zie die ik kan. 
Alleen jammer dat ik hier niet zo vaak zal zijn, nu ik met mijn vader in Zeeland woon, een beetje te ver weg van hier om ieder weekend op en neer te rijden. Ik ben blij dat Peter en Adwin nog in Den Bosch wonen. 
Corné heeft ook nog een tijdje bij ons op kamers gewoond maar hij is nu weer weg zei ik tegen Henk. 
Vindt ik jammer zei Henk ik zal hem graag nog eens gezien hebben. 
Als Corné nog eens langs komt, zal ik de groeten van je door geven. 
Misschien is het ook wel iets om eens een reünie te geven bij ons op kamers zei ik als grap. ''Moet je doen man ik zal er zeker zijn zei Henk.
Ik ook zei Wim tegen mij. ''Ja zei Peter dit moeten we doen joh.
Ik kijk nog wel lachte ik maar beloof niets, nu ga ik weer naar huis zei ik tegen Jolinda. Wacht zei Jolinda dan loop ik even mee, moet je zeker doen joh zo’n reünie, veel mensen zullen jou er dankbaar voor zijn. 
Ik zie wel lachte ik gaf haar een kus en ging samen met Peter naar huis.

Henk bleef nog even op groep 6. Onderweg zijn Peter en ik er verder over gegaan, over die reünie, wie betaalt dat dan zo'n reünie zei Peter. 
Ach het word gewoon een Amerikaans feest, iedereen neemt gewoon zijn eigen drinken mee, of ze betalen ons gewoon 5 gulden per persoon. 
Ja dat is ook een manier, zo had ik er nog niet aan gedacht zei Peter 
We moeten alleen nog veel mensen zoeken uit die tijd.

 

9-2-85 
Diana van mijn oude groep 6 kwam even langs.
Ik heb gelijk aan Diana verteld over die reünie en haar adres gevraagd.

Leuk zei ze, wie komt er allemaal? Alle oude jongeren van toen en Guus en alle groepsleidingen. ’’Hoe is het met Peter Kroes, ik ben naar zijn kamer geweest maar hij woont daar niet meer? 
Dit klopt, Peter woon nu hier in dit huis, beneden heeft hij een kamer. 
Dan ga ik naar Peter, zo kan je wat meer aandacht aan je vriendin geven lachte Diana naar mij.

Diana had gelijk, wij waren nooit alleen, altijd was er wel iemand hier op bezoek. Vaak de bewoners van jeugdcentrum de vliert.

Gelijk werd er weer op de deur geklopt. Ja binnen, het was Frans.

 

Mag ik binnen komen vroeg Frans? 
Natuurlijk kom binnen, die aandacht moet maar even wachten. 
Binnenkort wil ik een reünie geven, ik wil dan dat jij ook komt.

Ik zei Frans verbaast, dat is toch voor oudere bewoonsters, zo’n reünie. 
Is ook wel zo, maar dan kan je mooi voor muziek zorgen, jij speel toch gitaar en neem je vriend dan ook maar mee. 
O zo bedoel je, dat wij voor de muziek kunnen zorgen zei Frans. 
is goed zeg maar wanneer? 
Weet Adwin nog niet zei Jolinda, je hoor het dan nog wel, dag Frans! 
Ze opende de kamer deur en keek Frans naar buiten .
Ja dan ga ik maar, ik zie jullie nog wel vanavond lachte Frans.

 

10-2-85 
Samen met Jolinda ging ik vandaag naar mijn weekend gezin. 
Ik kom er nog vaak, ik blijf er alleen nu niet meer slapen, nu ik verkering heb. Het weekendgezin kan ik al vanaf de jeugdcentrum de vliert tijd. Omdat mijn vader toen liever niet had dat ik bij hem bleef slapen, vond de groepsleiding toen, dat er toch een oplossing moest komen. De meeste bewoners op groep 6 sliepen in het weekend thuis. Dus had de groepsleiding een advertentie in een krant van Oosterhout gezet. Omdat toen veel vrienden van mij uit Oosterhout kwamen. Ik was in Oosterhout geboren, daar heb ik 15 jaar gewoond.

Mario en Attie hadden op die advertentie gereageerd.

Het klikte meteen, Mario speelde in een muziekband en maakte volksmuziek.

Attie zijn vriendin, werkte als verpleegster in een ziekenhuis. 
Mario deed veel jongerenwerk in die tijd, dus wist hij er wel mee om te gaan met zo'n jongen als ik! Met onze groep 6 zijn wij ook eens met zijn boot op vakantie naar de Biesbosch geweest. Wij konden toen niet op vakantie, had ik toen tegen Mario verteld, vanwege de bezuinigingen. Niet op vakantie had Mario toen gezegd, dan gaan jullie toch gewoon met mijn boot op vakantie.

Ik vaar dan wel. Ton de Gier die toen een zeilboot had, vond het een goed idee en vaarde ook met zijn boot mee, was een leuke vakantie toen.

 

Mario en Roel speelde gitaar rond het kampvuur, dat was toen heel leuk.

Van Mario was het knap, Mario kon toen niemand van ons. Later omdat het zo goed was gegaan die week, heeft de groepsleiding aan Mario gevraag of hij misschien op jeugd centrum de vliert wilde werken als groepsleiding.

Mario had hier niet voor geleerd, maar toch probeerde hij het.

Nu werkt Mario nog steeds op jeugd centrum de vliert, niet op groep 6, daar heeft hij nooit gewerkt. Maar wel op een andere groep. 

Mario en Attie hadden net een groot herenhuis gekocht en knapte het zelf op. Hebben jullie zin om er te gaan kijken vroeg Mario aan ons.

Is goed zei ik als Jolinda dat ook wil? 
Ik ga wel mee hoor zei Jolinda, maar daarnaar gaan we naar huis! 
Omdat ik het huis al eens gezien had zei ik tegen Mario, er is nog niet veel veranderd hé. 
Het valt niet mee om alles alleen te doen en jij heb natuurlijk geen tijd?

Nee vandaag niet wij gaan, dadelijk komt onze bus.

Aan de overkant stond de bushalte, de bus zag ik al aankomen.

Ik gaf Mario een hand en liep samen met Jolinda naar de bus.

2-2-85 
Ik hoef al een paar dagen niet naar mijn werk, omdat er veel sneeuw is gevallen, veel mensen kunnen nu niet buiten werken 


Vanavond kwam Jolinda.

Ik was radio aan het luisteren en Jolinda zette de tv aan. 
Hé, ik ben naar de radio aan het luisteren! 
Je heb eens zelf gezegd, doe maar als of je thuis ben zei Jolinda 
Doe je dat op groep 6 ook dan? 
Als ik iets wil zien wel ja, zijn ze het niet altijd mee eens.

Maar dat is dan hun probleem!

Ach ik kijk wel mee, er is toch niet veel aan op de radio.
Naar de film gingen wij nog even naar jeugdcentrum de vliert. 

Een potje dammen vroeg Peter Kuipers aan mij. 
Is goed zei ik tegen Peter. 
Peter was best goed met dammen, maar toch verloor hij nu van mij. 
Boos gooide hij de damstenen door de huiskamer! 
Doe normaal joh, als je niet tegen je verlies kan, moet je niet spelen! 
Dom spel zei Peter en gooide nu ook, het dambord door de huiskamer! 
Nu is het afgelopen, ik pakte Peter op, gooide hem over mijn schouder 
en liep naar de voordeur. Ik opende de voordeur en zette Peter buiten in de koude natte sneeuw. Zo zei ik kan je af koelen en smeet boos de voordeur weer dicht. Is die nou helemaal gek geworden!

Ik heb je nog nooit zo boos gezien lachte Jolinda. 
Peter was weer door de achterdeur naar binnen gekomen en ging de damstenen opruimen, die door de kamer verspreidt lagen.

Nog een potje Adwin? 
Hij zag goed dat ik nog boos was. 
Als ik nu verlies gooi ik niets meer door de kamer lachte Peter naar mij.

Zwart of wit vroeg Peter aan mij. 
Doe maar wit zei ik en ik lachte nu weer een beetje. 
Nu won Peter, hij was zo trots als een pauw. 
Nog een potje vroeg Peter. 
Nee ik ga naar huis, het is alweer bedtijd, morgen weer vroeg op!

Ik liep samen met Jolinda naar de gang, normaal blijven we altijd wel even in de gang staan, maar buiten was het erg koud nu.

Ga maar snel naar binnen voordat je dadelijk nog verkouden word zei ik.

 

19-2-85 
In mijn carnavalskleren ging ik naar groep 6. Ze moesten allemaal erg lachen. Ga je carnaval vieren vroeg Ton de groepsleiding aan mij. 
Als jullie mee gaan, dan zeg ik geen nee en ik keek Jolinda even aan. 
Ik ga niet mee hoor, ik voel me niet zo lekker, maar jij mag wel hoor. 
Vindt je dat niet erg dan Vroeg ik. 
Nee hoor, als jij maar lol heb zei Jolinda tegen mij.

Ja maar ik ga niet alleen zei ik. 
Dat hoef ook niet zei Frans Haarmeijer, ik ga wel mee, even iets raars aantrekken, ik ben zo terug! ’’Dan ga ik ook mee zei Hendrik-Jan.

Ik kon Hendrik-Jan niet zo goed, maar dat gaf natuurlijk niets. 
Mag ik ook mee vroeg Ton de groepsleiding aan mij. 
Natuurlijk mag jij ook mee zei ik. 
Onderweg kwamen we ook nog André tegen. Ook hij ging met ons mee.

We gingen naar café De havenkist, het was niet zo druk maar wel erg gezellig. Tot 2 uur nachts zijn we daar gebleven.

Ik wil nog niet naar huis riep Frans 
Hoef ook niet, gaan we toch nog even naar mijn kamer, dan zet ik gelijk koffie, knap je van op!

Op mijn kamer zette ik de radio op radio Mexico lekker hard, was een gezellige boel, zo op de radio. 
Luisteraars weten jullie het al,''de Elfstedentocht gaat donderdag door!
Donderdag, nu was het dinsdag, kan ik nog mooi een dag bij komen van de carnaval zei ik tegen de jongens. Weet je zei ik lachend, ik ga een plaat voor jullie aanvragen en ik liep naar benden naar de telefoon in de gang.

De jongens hadden de radio nog harder gezet, zodat ik het beneden bij de telefoon de radio ook goed kon horen.

We hebben een luisteraar, klonk het door het hele huis.
Ja ik wil graag een plaat aan vragen voor al mijn carnavals vrienden zei ik. 
Is goed zei de dj tegen mijn,''welke wil je horen? 
Doe die maar van onze poes en buurmans kater. 
Is goed carnavalsvierders, hier is die dan voor jou en je vrienden. 
Zingend liep ik weer naar boven. 
''Onze poes en buurmans kater makken het iedere avond later.

''In de tuin, bij ons in de tuin enz enz
Was een raar liedje maar iedereen zong mee, het was een dolle boel .
De jongens gingen om 03:40 weg en ik was blij, dat ik toen naar bed kon 

22-2-85 
Om 05:00 stond ik op, want de Elfstedentocht kwam live op tv.
Dat wilde ik natuurlijk zien, het was voor mij de eerste keer in mijn leven. 
De start was pas om 05:30 maar de meeste mensen die mee deden stonden nu al achter de hekken klaar, het leken wel wilden beesten toen om 05:30 dan toch eigenlijk het start schot viel en de hekken open gingen.

Wat gingen ze hard weg, en die tocht was nog zolang! 

Wat een gekken dacht ik en ging er eens goed voor zitten. 
Ook langs de kant was het druk, iedereen wilde die Elfstedentocht zien!

Wat later moeste de deelnemers ook nog gaan kleunen.

Over het gras liepen ze nu op hun schaatsen naar de andere bevroren plassen en schaatsen weer verder.

Sommige vielen en stapte uit, voor hun was de tocht over, maar de rest ging natuurlijk gewoon door, en dat waren er nog velen!

Uren later reden er 10 man op kop.

Maar de tocht was nog lang,''heel lang! Pas later in de middag kwam het einde in zicht. Nog 700 meter te gaan, nu waren nog maar drie mensen op kop.

Hier moest dus de winnaar bij zitten! 
alle drie wachten ze op elkaar,''ze stonden bijna stil! 
Opeens uit het niets begon een klein mannetje aan de sprint.
Ik zat nu op het puntje van mijn stoel! 
Ik sprong juichend op toen: Evert van Bentum over de streep kwam. 
Ik was net zo blij als Evert van Bentum zelf. 

Sport vond ik nooit zoveel aan, maar wat was dit mooi zeg.
Ik ging weer in mijn stoel zitten, ook die verslaggevers waren nu gek! 
Als gekken liepen ze op Evert van Bentum af. 
Natuurlijk kon Evert van Bentum geen woord meer uit brengen! 
Hij was kapot, van die Elfstedentocht. 
Maar het was nog niet gedaan, nog honderden mensen waren nog op weg. Maar de tv hield er om 18:00 mee op. 
Ze zouden om 23:00 terug komen, met een samenvatting. 
ik vond dat wel jammer, maar het was niet anders.

Ik ben daarnaar nog even naar groep 6 gegaan, omdat Hendrik-Jan daar zijn afscheidsfeest hielt, werd het weer laat. Zo nu en dan liep ik van het feest wat beneden werd gehouden, even weer naar boven om toch maar eventjes die samenvatting te zien. Maar niet te lang, want anders zouden ze mij misschien missen op het feest van Hendrik-Jan.

24-2-85 
Corné was bij mij, hij was toch in Den Bosch. Ik vertelde hem over die reünie, hij vond het een goed idee en wilde die dag er zeker bij zijn. 
Als het zo ver is bel ik je wel op, maar ga je mee naar de vliert? 
Ze vonden het allemaal wel leuk dat Corné er ook bij was, het was er echt gezellig, we hadden het over jaren geleden, over Cees Cock.

Ik ben nog eens met Cees van hier, Den Bosch naar Etten-Leur gefietst om zijn brommer op te halen. 
Ja jullie, waren op de fiets weggegaan, maar jullie kwamen nu met brommers terug! Natuurlijk was toen de groepsleiding boos, maar dat maakte niet uit voor jullie, het was stoer jullie zo te zien op die brommers.

Zelf toen jullie binnen waren, hadden jullie de brommers nog niet uitgezet!

Was dat niet die brommer waar Cees toen mee gevallen was lachte ik. 
Ik zie het nog zo voor me, dat Cees met zijn brommer viel op het veld van het hoofdgebouw. Cees ging nog even crossen op dat veld, laat op de avond, Cees starten zijn brommer en reed een rondje, gaf wat meer gas om een bergje op te gaan. Maar Cees viel en bleef met zijn handen aan het stuur hangen. 
Laat los riep ik tegen hem, maar dat kon Cees niet.

 

Cees was bang dat zijn brommer dan, over hem heen zal rijden.

Er weer op springen kon Cees ook niet, hij kon het gas niet los laten!

Lang heeft hij nog achter zijn brommer gehangen!

Alleen toen zijn brommer viel en hij nog meters door gleed zo de bosjes in.

Ben ik gelijk naar hem toe gerent.

Ik heb niets zei Cees, ik heb alleen een beetje pijn van mijn rug. 
Laat eens kijken, ik schrok een hele kras stond over zijn rug en bloede! 
Ja lachte Corné ik was daar bij toen dat gebeurde. 
Het was een stoere jongen maar hij had een hart van goud zei ik tegen de jongens die Cees niet konden.

Toen Cees pas op groep 6 was ging ik verder. Heb ik vaak op zijn 27 mc bak gezeten. Thuis bij mijn vader, had ik toen ook vaak op de 27 mc bak gezeten, ik wist wel hoe dat werkte.

Ga jij maar zolang op mijn 27 mc bak zei Cees tegen mij.

Via de 27 mc bak van Cees, heb ik Erna leren kennen.

Ik heb met haar drie maanden verkering gehad.

Later kreeg ik van een paar luisteraars van de 27 mc bak een eigen bak.

Zomaar voor niets !

Zo kon ik nu gewoon op mijn eigen kamer op de 27 mc bak zitten.

Naar al die verhalen van Cees, was het zo laat geworden, dat Corné niet meer naar huis kon, zijn bus reed al lang niet meer! 
Moet jij niet naar huis vroeg de groepsleiding aan Corné. 
Nee ik ben al te laat, mijn laatste bus is al 10 minuten weg zei Corné 
Ach zei een van de jongens, hier is nog wel een bed vrij voor jou. 
Nee zei de leiding daar komt niets van in, dan slaap straks iedereen hier! 
Misschien kan het wel bij Adwin, Corné keek mij nu vragend aan. 
Hier ben ik niet zo blij mee zei ik sorry, maar ik heb dat liever niet! 
Het is niet mijn probleem dat jij die bus gemist hebt. Ik denk zelf dat je dit nu expres heb gedaan, zodat je hier, of bij mij kon blijven!

Ach zei Corné dan kijk ik wel, of ik bij Tim mag slapen.

Tim woonde in de stad, een paar straten verder dan mijn kamer.

 

Tim had niets met jeugd centrum de vliert te maken, maar Tim gaf wel onderdak aan mensen die hij zo kon helpen.

Wel liep Corné met mij mee toen ik naar mijn kamer ging. 
Ik vond het toch wel een beetje vervelend voor Corné, dus vroeg ik of hij nog wat bij mij wilde drinken, op mijn kamer. 
Dat vond Corné goed, maar nu werd het wel later en later.

Ik denk zei Corné een uur later, dat het nu ook geen zin meer heeft om nu nog naar Tim te gaan, hij zal wel slapen nu?

Ik weet dat je het erg vindt dat ik op je kamer blijf, maar mag ik misschien van jou op dat kleine kamertje gaan zitten, hier in dit huis? 
Ja, er is een kamertje vrij, maar daar is alles uit, er staat nog niet eens een kachel en er brand geen licht!

Misschien kan je toch maar beter naar Tim gaan zei ik tegen Corné. 
Ik wil toch liever naar dat kamertje gaan, als je het goed vindt? 
Doe maar, is alleen niet te hopen dat de huurbaas er achter komt zei ik. 
Nee hoor zei Corné gelijk als de bus weer ga rijden, ben ik hier weg! 
Naar dat Corné naar dat kleine kamertje was gegaan, ging ik ook maar naar bed. Ik kon niet slapen, zal ik Corné dan toch maar roepen, het is daar op dat kleine kamertje veel te koud voor hem!

Het was al te laat, ik hoorde de voordeur hard dicht slaan! 
Corné zal het toch wel kou hebben gehad, zo zonder kachel?

Ik hoop maar dat Tim voor Corné, nu nog wakker is?

Ik ben even later toch nog in slaap gevallen.

Corné heb ik de volgende dag niet meer gezien.

 

29-3-85 
Vanuit een telefooncel belde ik Mario op, om hem vragen, of ik weer bij hun kon slapen, ik heb nu tijd zat om jou mee te helpen met jou huis. 
Mario snapte er niets van.

Ik heb nu een klote tijd zei ik tegen Mario. Het is uit met Jolinda, al een tijdje! 
O zei Mario tegen mij dit is niets om door de telefoon te vertellen, pak de bus en komt naar ons, en natuurlijk kan je hier ook blijven slapen! 
Ik ben gelijk op de bus gestapt om naar Mario en Attie te gaan. Het was alweer een tijdje geleden, dat ik bij Mario geslapen had. Dezelfde avond heb ik met Mario, het nog over Jolinda gehad. De volgende dag heb ik Mario wat geholpen, met het opknappen van zijn huis en het natuurlijk ook weer over Jolinda met hem gesproken.

Ik denk dat je toen geen afstand van jeugdcentrum de vliert kon nemen.

Je het leuk vond om verkering te hebben met Jolinda, die daar woon.

Zo kon je af en toe weer eens terug naar jeugdcentrum de vliert gaan.

Jolinda op haar beurt vond het natuurlijk fijn dat ze een vriend had, zo kon ze even haar problemen, bij jou vergeten! Maar zei Mario het is heel moeilijk. Jullie hebben alle twee problemen en komen daar samen niet uit!

Ik als buitenstander kan je vertellen hoe je iets kan oplossen, dit omdat ik het van een afstandje kan zien, ik zelf heb niet problemen zoals jij!

Jolinda heeft wel, ook problemen, die ze net zoals jij nu wil oplossen!

Op jeugdcentrum de vliert denk ik, ben je samen met Jolinda liever?

Dit kan niet, jij kan niet iedere keer minder leuk terug naar je kamer gaan.

Nu pas Adwin, begrijp jij dat je afstand moet nemen van de vliert. 
Ja Mario had gelijk, ik had toen alleen maar verkering met Jolinda. 
Voor jeugdcentrum de vliert. Het was beter geweest dat ik Jolinda toen gewoon als een vriendin had. Net zoals ik toen met Claudia vriendschap had.

 

1-4-85 
Vandaag ben ik met hardlopen begonnen. Samen met Mario willen wij mee doen, aan de halve marathon, hier in Den Bosch. Mario loop al wat langer.

Ik ben weleens met hem mee gelopen. Mario lopen, ik op de fiets, hoe kon ik weten, dat hij zo lang door zal lopen? Ik was doodop die dag van het fietsen. En Mario, ach die was even later weer aan zijn huis begonnen!

Dat wil ik ook, hoe doe je dat zo zonder moe te worden? 
Gewoon zei Mario, heel veel lopen. Als het kan iedere dag, maar je moet het wel opbouwen! Verwacht niet dat je binnen een week net zoals mij kan lopen. 
Natuurlijk verwachte, ik dit niet.

Ik loop vandaag een rondje om de ijzeren vrouw. Dat is hier een plas vlakbij.

Ik had me voorgenomen om er naar toe te wandelen. 
En daar bij de plas, pas hard te gaan lopen. Dit ging eigenlijk best wel goed.


6-4-85 
Thuis op mijn kamer ben ik aan mijn nieuwe hobby begonnen gedichte schrijven, ik moet zeggen, dit gaat best goed.

Ik schrijf het met een rare breede vulpen, zo zijn het mooie letters.

Ook de buitenkant versier ik met diezelfde vulpen. 
Dit alles is best mooi.

 

Misschien ga ik ook naar een schrijfclub, zit hier in de stad niet zover van mijn kamer. Want wat heb ik er aan, om alles maar alleen te doen?

Wel lijk het mij moeilijk, ik ben erg verlegen!

Maar dit alles, lijk mij wel leuk!

 

10-4-85 
Hoe is het nu met jou en Jolinda vroeg Mario aan mij.

Ik heb vandaag nog een kaart van haar gehad, van uit Meliskerke. 
Had je er niet bij willen zijn vroeg Mario aan mij. 
Ik denk niet meer zo vaak aan Jolinda, nu ik met hardlopen bezig ben.

Lukt het een beetje vroeg Mario aan mij. 
Niet echt zei ik mijn nagel heb ik er afgelopen! 
Mario lachte dan zijn je schoenen te klein, je moet een maatje groter kopen. Ook moet je rekoefeningen doen. Je moet maar eens een goed boek, over hardlopen kopen. 
Wat is dat op tafel vroeg Mario aan mij.

Hij wees met zijn vinger naar de stapel schrijfblokken op tafel.

Ik schrok wel even, ik had ze gisteren avond niet opgeruimd!

Dat zijn mijn dagboeken zei ik tegen Mario. 
Dagboeken zei Mario verbaast, dit is een heel dagboek werk! 
Ja zei ik lachend tegen Mario het zijn wel veel schrijfblokken. 
Doe je dat al lang vroeg Mario aan mij. 
Ja al vanaf dat ik van thuis ben weg gelopen. Wil je het lezen? 
Nee jongen daar heb ik niets mee te maken, dit alles is voor jou privé! 
Geef niets hoor zei ik misschien dat ik het nog eens uit wil geven en dan word het ook gelezen. Ook liet ik aan Mario mijn gedichten zien. 
Is mooi zei Mario vooral die van voorbij, Mario begon voor te lezen 

'Voorbij... 
Maanden was ik een ander mens. 
Toen ik je leerde kenen, had ik maar een wens. 
Elkaar warmte en liefde te geven.

Voor altijd, niet zo maar voor even! 
Nu gaan de uren, dagen eenzaam voor mij. 
Alles wat er in mij leefde, over ons.

Is nu echt voorbij! 


20-4-85 
Met die nieuwe hardloopschoenen, loop ik veel beter!

Zo goed zelf, dat ik niet meer om de ijzeren vrouw loop, maar nu naar de Oosterplas loop. Dit is veel verder en de Oosterplas is veel groter dan de ijzeren vrouw. Alles bij elkaar loop ik nu een half uur naar de Oosterplas en terug. Ook heb ik nu een boek over hardlopen.

Er sta veel in het boek, ook van die rekoefeningen waar Mario het over had.

 

24-4-85

Vandaag op het werk gingen we de Efteling inmeten.

Het is toch wel raar hier zo, bijna alleen op de Efteling.

Er waren wel meer mensen aan het werk, want er komen maar liefst twee nieuwe attracties bij. Een bobbaan en de fathmorgana, van werken kwam vandaag niet veel. Hier was ook geen tijd voor, mijn uitvoerder wilde graag alles weten van de Efteling. We waren dus ook dolblij dat we mee mochten naar de fathmorgana.

Binnen liepen we door een lange breede gang! 
Hier komt nog water in zei een man tegen ons en boten waar veel mensen in kunnen. Er waren veel mensen met poppen bezig.

Veel poppen moesten ze aan kleden, was een raar gezicht!

Ik moest erg lachen van een pop die in een stoel zat van een tandarts. 
Kijk hier zei de man even later tegen ons, hier stoppen we even, nu moeten jullie maar eens naar boven kijken. Een groot hek met punten, kwam omlaag! Zal wel stoppen dacht ik maar ik deed toch maar een paar stappen achteruit!
Ja zei de man ken je naar gaan als hier nog water in kom en boten zo
kom je natuurlijk nog dichter bij het hek lachen toch? We liepen nu naar buiten, naar het spookslot! Daar hielen we pauze. Meer mensen van het park zaten daar. Het was een grote kamer en tegen de muur stonden op planken allemaal lege blikjes cola uit verschilde landen. Dat was natuurlijk een mooie verzameling! Naar de pauze gingen we ook nog even binnen in het spookslot kijken, alleen nu aan de andere kant van het glas. Normaal kom je hier niet! We konden die poppen zo aan raken, wat waren ze groot en mooi! Vooral die pop die uit een grafsteen omhoog kwam, maar ook de geesten die in het rond liepen, vonden we erg mooi! Die geesten waren dus echte poppen, die in het rond gingen en werden via spiegels en lampen in de ruimte geweerkaats, zo leken het dus net geesten die achter elkaar liepen.Van de man mochten we met de geesten mee lopen! Wat hebben we gelachen, wat een lol was dat!

Maar dit was nog niet alles, buiten waren ze de bobbaan aan het testen en ja, je raad het al, wij mochten mee!

Toen we zo naar beneden gingen in die bobbaan dacht ik:

Als ik dit tegen iemand verteld bij mij op kamers, geloven ze me nooit! 
Dus heb ik thuis op mijn kamer, maar wijs mijn mond erover dicht gehouden. 

12-5-85 
Met het hardlopen, denk ik vaak terug aan jeugdcentrum de vliert.
Vaak loop ik nu langs jeugdcentrum de vliert.

Ik ga op het einde van de straat rechts richting Rosmalen.

Langs de winkel Harensmits de brug onderdoor recht tot aan de tv mast.

Links, door een woonwijk, over het spoor, op het einde links.

Richting de Graafsebaan langs het kanaal, weer naar mijn kamer.

Als ik zo langs jeugdcentrum de vliert loop, zie ik nooit zoveel, ja aan de auto's, zie ik wie er dienst heeft.

Aan een auto zag ik dat Guus er vandaag was.

Guus is geen groepsleiding, maar gewoon iemand die iedere zondag op jeugdcentrum de vliert komt. Dit doe Guus al jaren, geen zondag gaat voorbij zo zonder hem! Guus is ooit eens binnen gevallen op groep 6 met een jongen. Om hem naar jeugdcentrum de vliert te brengen, vanaf toen is Guus altijd op groep 6 blijven komen, iedere zondag.

Het was altijd wel gezellig zondags. Guus hoorde er gewoon bij!

Ook ging Guus vaak met ons op vakantie. 
Zo is Guus ook eens met onze groep, mee naar de Ardennen geweest 
Ik zat toen net op groep 6.

In de Ardennen had het nachts eens hard geregend, en het water liep nachts in onze tenten. Guus ging dat dus even voor ons oplossen.

Guus was die nacht druk bezig om slootjes langs onze tenten te graven.

Zodat onze tenten toch nog een beetje droog bleven.

Alleen vergat Guus zijn eigen tent en die tent was dus zeiknat geworden. Maar niet alleen zijn tent was nat,''Guus zelf ook!

Guus heeft toen die nacht, in een andere tent geslapen en zijn kleren heeft hij toen op een kachel te drogen gehangen. 

De volgende dag riepen we Guus voor het eten, de zon stond nu hoog aan de hemel. Maar de slotjes die Guus nachts had gegraven, stonden nog wel vol met water van de nacht ervoor! Wij hadden buiten de tafel gedekt.

Ja zei Guus, ik kom er zo aan, even mij eigen aankleden. 
Zijn je kleren droog dan vroeg Wim de groepsleiding. 
Ja zei Guus, die zijn mooi droog geworden, even later kwam Guus met droge kleren naar buiten en ging in een stoel zitten.

Guus zakte door de stoel, recht in een slootje, die hij zelf gegraven had.
Ja zei Wim toen lachend, wie een kuil graaf voor een ander?
ja het is goed, help mij maar in plaats van die domme dingen te zeggen!

Guus heeft even later, andere kleren gekregen van iemand anders. 
Die kleren van een ander, die stonden Guus natuurlijk niet.

Guus was een wat oudere man, met nu hippe kleren aan!

 

18-5-85 
Chris was buiten met zijn bakfiets bezig, ja bakfiets, was eigenlijk een bakbrommer, Chris reed altijd op dat ding, het was een oude Honda. 
Ik ben even bij Chris gestopt met hardlopen, om wat met Chris te praten.

Ik ken Chris al heel lang van het radiozenden. Ik had op de vliert op groep 6 een radiozender, radio Paradijs heette ik toen.

Chris radio Titanic. We deden vaak dxén met elkaar nachts.

Dxén is praten met elkaar maar dan via de radio. Via een lp op de achtergrond roep je dan door een microfoon, naar andere radio zenders dat ga zo:

''Attentie attentie, dit is radio Paradijs uit Den Bosch.

Die roep en vraag om verbinding met de drie meter zenders.

Zo doe je dat dus een paar keer op een radiozender, en dan zeg je oké ik ga nu luisteren op de 3 meter, dus kom er maar in! Dan zette ik daarnaar mijn zender af en ging op de radio op zoek naar de radiozenders die mij gehoord hadden. Die radiozenders deden het zelfde als ik, maar hun riepen mij dus op. Zo was ik vaak met Chris Radio Titanic aan het dxén. Als we elkaar dan gevonden hadden, luister ik op de radio naar Chris op 104.2 FM en Chris naar mij op 102.1 FM. Nu stonden dus alle twee de zenders aan, Dit leek net een telefoon gesprek! Via Chris zijn zender was ik dus nu ook te horen want Chris plugde me door. Als we dan wat gezellig hadden gebabbeld met elkaar riepen wij later meer radiozenders erbij. Als wij meer radiozenders hadden gevonden plugde we die weer door. Soms zaten wij weleens zo met 10 radiozenders door het hele land! Die andere radiozenders kon ik niet alleen via de radio.

Alleen Chris kon ik persoonlijk. Omdat hij toen vlak bij mij woonde, ben ik wel eens nachts bij Chris geweest naar het dxén, hij wilde mij toen zien.

Ik ben toen via een raam van groep 6, naar hem toe gegaan. De groepsleiding is daar nooit achter gekomen. Een paar uur later ben ik met Chris naar groep 6 gegaan om Chris mijn radiozender te laten zien, dat was toen om 10 uur morgens. De groepsleiding wist niet beter dan dat ik gewoon opgestaan was en naar de stad was gegaan. Dat was dus niet zo,''ik was al 24 uur wakker! Toen Chris op mijn kamer was zei Chris, dat je dit van de groepsleiding mag. Sta ik van te kijken! En hoe je het doe, hoe krijg je het voor elkaar?

Ik had alleen een bandrecorder en een microfoon. Via het links kanaal van de bandrecorder draaide ik de muziek weg en via het rechtse kanaal draaide ik mijn microfoon open, ik had geen mengpaneel!

Chris snapte er niets van, zo'n kleine kamer en geen mengpaneel!

Chris draaide altijd het Klein Orkest op de achtergrond, als we aan het dxén waren. Later heb ik die lp zelf ook gekocht. Was een leuke lp. 
Vooral dat nummer van over honderd Jaar zijn jullie allemaal dood. 
Later is Klein Orkest bekend geworden, met de hit van Over de Muur. 

Zo kan ik dus Chris en nu was die buiten met zijn bakbrommer bezig. 
Ik stopte met hardlopen en zei tegen Chris, is die stuk?
Chris keek mij verbaas aan en zei, wat doe jij nou, jij hardlopen! 
Ja zei ik is weer eens wat anders dan dxén. 
Ja zei Chris ik hoor je nooit meer op de radio, hoe komt dat? 
Mijn zender is stuk,''doorgebrand! 
Ik kan wel een nieuwe voor je maken hoor zei Chris. 
Hoef niet, ik heb er ook geen tijd meer voor, ik doe nu andere dingen. 
Ja hardlopen dat zie ik, maar hardlopen doe je overdag en dxén nachts. 
Als ik weer eens zo'n zender wil hebben, laat ik je het wel weten. 
Wil je niet even binnen komen, ik ben toch met die brommer klaar?
Wat later kwam radio Neptunus er ook bij 
Dit is nu die radio Paradijs zei Chris tegen radio Neptunus. 
Hij radio Paradijs, wat is er met jou,''je zweet helemaal! 
Dit komt omdat ik net klaar ben met hardlopen. 
Hardlopen je moet er maar zin in hebben, je kan beter dxén. 
Ja misschien kom ik nog weleens terug op de radio, maar ik ben ook wel bang dat ze mij pakken, kan ik nooit betalen zei ik tegen ze. 
Ach zei Chris een dxér pakken ze bijna nooit, van dxérs hebben ze geen last die zenden nachts. Maak je daar maar niet zo druk om, het zijn die

radiozenders met muziek,''die moeten ze hebben!

Je moet weer gewoon in de lucht komen, niet zo bang zijn. 
Ik laat het je nog wel weten zei ik maar nu ga ik naar huis, me even opfrissen, even douchen, misschien hoor ik je nog eens op de radio. 

19-5-85

Vandaag met Frans Haarmeijer naar de Keuls Kar gegaan. Was niet erg druk. Maar hoe later op de avond, hoe drukker en gezelliger het werd. 
Rond middernacht gingen Frans en ik nog even naar mijn kamer.

Jij kom nooit meer op groep 6 binnen zei ik tegen Frans. 
O ja wel hoor zei Frans ik heb er rekening mee gehouden, op groep 6 heb ik een raam open gezet dus binnen komen doe ik altijd lachte Frans. 
Frans moest eens weten, dit heb ik zelf ook zo vaak gedaan. 

21-5-1985
Karel mijn Voogd zal vandaag komen.

Dus ruimde ik mijn kamer op. 
Hij hoefde die rotzooi van ons niet te zien.

Ook ruimde ik de gang op en gooide de vuillenszakken in de meterkast.

Kom de koningin soms langs zei Peter die net naar de wc ging. 
Nee geen koningin, maar wel Karel zei ik. 
Nou die Karel mag wel vaker langs komen!

Ook Peter hielp mij mee, hij maakte de keuken schoon.

Was ook wel nodig, want ook daar was het een puinhoop. 
Ik ben nog even bij Peter gebleven, totdat Karel aanbelde.

Ik ging naar beneden en deed de deur open. 
Hallo Karel zei ik mooi op tijd, ik heb koffie gezet dus kom binnen. 
We liepen naar boven, naar mijn kamer.

Karel ging in een stoel zitten en keek wat rond, zo Adwin hoe is het met jou? 
Ja wel goed antwoorden ik. 
Verveel je, je nog niet vroeg Karel. 
Ik vervelen, nee daar heb ik geen tijd voor zei ik met een lach. 
Geen tijd voor zei Karel verbaast, heb jij het dan zo druk? 
Ja best wel ik schrijf gedicht doe glas schilderen, en doe aan hardlopen, en ja natuurlijk werk ik, dus vervelen nee dat niet. 
Ja maar dat werken is over een tijd toch afgelopen en wat dan zei Karel.

O dan zoek ik gewoon iets anders zei ik tegen Karel. 
O zei Karel en waar dacht je dan aan? 
Maak niet uit, als het maar geld opbrengt lachte ik. 
Het zal jou ook wel lukken om weer ander werk te vinden.

Ik heb kinderen waar ik ook Voogd van ben, waar ik het niet zo van weet.

Of ze wel willen werken. 
Waren ze allemaal maar zo makkelijk als jou lachte Karel. 
Ach zei ik dat weet ik niet, maar er zal toch brood op de plank moeten komen! 
Ja zei Karel is ook wel zo maar er zijn toch zat kinderen die hun leven vergooien,''je moest eens weten! 
Dat geloof ik ook wel, maar ik probeer er toch wel iets van te maken. 
Ja zei Karel jij heb het goed voor elkaar, je kamer zie er altijd wel netjes uit! 
Ja lachte ik, ook alleen maar omdat jij langs kwam. 
Nou dat geloof ik dus niet. 
Hij moest eens weten dacht ik. 
Heb je zin om naar de stad te gaan vroeg Karel aan mij. 
Dan gaan we ergens wat drinken, jij weet hier vast wel een leuk kroeg. 
Ja zeker, De Keulse Kar daar kunnen we mooi buiten zitten. 
Is goed dan gaan we daar naar toe, want hier heb ik het wel gezien met de auto of te voet vroeg Karel buiten aan mij. 
Te voet zei ik het is hier niet zover vandaan!

Nee zei Karel het was niet echt ver toen we er waren en Karel in een stoel ging zitten, kom je hier vaker? 
Ja ik kom hier best vaak, is toch ook een leuke kroeg, of niet dan?

Ja is niet verkeerd zei Karel, mooi dat uitzicht op die kerk! 
Dat is de Sint-Jan zei ik. Daar is ook een carnavals liedje van 
''onze oude Sint-Jan nou die kan er wat van
Die heeft op zijn ouden dag, nog een kindje gekregen

ja ja hou maar op, jij ben een rare hoor, moet je kijken iedereen kijk ons aan! 
Nou en zei ik tegen Karel ik ken ze toch niet dus het maak niet uit! 
Ho zei Karel je komt hier toch vaker dus misschien kennen ze jou wel! 
Nee hoor zei ik zo vaak kom ik nu hier ook weer niet.

Naar wat gedronken te hebben kwam Peter Kroes langs. 
Hé Adwin zei Peter het is wel lekker, zo dagje lekker in het zonnetje! 
Ik dacht dat je hier niemand kon lachte Karel. 
Hem wel zei ik dit is Peter, hij heeft ook bij mij op groep 6 gewoond!
O ja nu zie ik het zei Karel, wil je ook wat drinken ik trakteer! 
Daar zeg ik geen nee tegen zei Peter. 
Woon je nog steeds op jeugdcentrum de vliert vroeg Karel aan Peter 
Nee Karel zei ik Peter, woon bij mij, op kamers. 
Bij jou op kamers vroeg Karel verbaas. 
Nee zei ik lachend niet op mijn kamer maar in ons huis heeft Peter ook een kamer, hij woon onder mij, in het zelfde huis! 
Naar wat gezellige uurtjes zei Karel ik denk dat ik maar weer eens ga 
blijven jullie maar hier, ik weet mijn auto wel te vinden.

Ik bel je nog wel eens Adwin voor dan weer een afspraak.

En Peter misschien zie ik jou ook nog eens? 
Karel gooide wat geld voor ons op tafel, gaf ons een hand en ging weg. 
Wat later kwam Karel toetert met zijn auto langs De Keuls Kar. 
Wij deden naar hem onze bier glazen omhoog.

We pakken er nog een riep Peter naar Karel in de auto. 
Jullie doen maar, tot de volgende keer riep Karel nog naar ons.

 

19-6-85 
Claudia was vandaag bij mij.

Ze vertelde mij dat ze binnenkort zal verhuizen, naar Den Haag! 
Jammer ik zal je missen, maar ik begrijp het wel.

Je vriend woont daar dus ja je heb groot gelijk.

kom je nog wel naar de reünie vroeg ik haar. 
Ik denk het niet, ik vindt het dan veel te moeilijk om dan weer weg te gaan. 
Ik zal het toch wel leuk vinden als je toch kwam zei ik. 
Ik kijk nog wel, ze gaf me een hand en een zoen en ging met tranen in haar ogen bij mij weg. 
Ze vond het best moeilijk om te verhuizen.

Ik laat haar maar even nu met rust.

Misschien dat ik morgen nog eens naar haar toe zal gaan. 

20-6-85 
Vandaag ben ik naar Claudia gegaan om haar het adres van Den Haag aan haar te vragen, om haar een kaar te sturen voor de reünie, dat had ik niet dus belde ik bij haar aan.

Maar niemand deed open, in de winkel, dan maar even gevraag aan de huurbaas, of hij wist waar Claudia was? 
Is verhuist jongen, die woont hier niet meer zei de huurbaas tegen mij.

Ja ze ging naar Den Haag, weet u van haar dat adres?

Nee jongen dit heeft ze mij niet verteld. 
Zo snel ik snapte er niets van en ben verdrietig terug naar mijn kamer gegaan. Ik heb vandaag niet veel meer gedaan.

Ik ben zelf niet gaan hardlopen, geen zin meer zo in! 
Er werd gebeld, snel ging ik naar beneden, zal dit dan toch Claudia zijn? Maar Claudia was het niet, het was Peter Kuipers. 
Hallo Peter zei ik kom binnen, ik zet wel even koffie. 

Op mijn kamer zei ik niet veel tegen Peter Kuiper.

Maar ja ik moest constant aan Claudia denken.
Is er iets? Jij ben zo stil, dit is niets voor jou? 
O nee hoor er is niets zei ik. 
Jawel zei Peter ik zie het toch, gaat het over Jolinda ?
Nee Jolinda niet, maar Claudia is weg,''ze is verhuist! 
Claudia die ken ik niet zei Peter wie is dat,''je nieuwe vriendin?
Nee ik heb nooit iets met haar gehad, maar ik ken haar al heel lang al vanaf groep 6. Ze had hier nu een kamer, een beetje verder in deze straat.

Nu is ze verhuist naar Den Haag! 
Heb je haar telefoonnummer niet dan vroeg Peter aan mij.
Nee niets helemaal niets, heb ik van haar zei ik. 
Ik vertelde Peter alles van Claudia, ook van het gesprek van gisteren. 

Het valt ook niet mee om weg te gaan en wanneer doe je het goed? 
Ik ben ook wel eens zonder iets te zeggen weggegaan omdat dit niet leuk is. Het liefste wil ze, alles vergeten en natuurlijk is dat moeilijk voor jou.

Maar je moet haar ook begrijpen? 
Ik snap ook wel dat het moeilijk is zei ik tegen Peter Kuipers maar zo snel had ik het toch niet verwacht! 
Ja zei Peter wie weet hoelang dat ze ermee rond gelopen heeft om het jou te vertellen? Het valt voor haar ook niet mee, misschien wist ze het al veel langer! Maar kon ze de moed niet op brengen om het tegen je te vertellen!

Wees blij dat ze het jou toch verteld heeft, want misschien ben jij de enige waar ze het tegen verteld heeft.

Want op onze groep is ze niet geweest!

Omdat ze het wel tegen jou verteld heeft, wil toch wel zeggen, dat ze jou toch wel heel hoog heeft! 
Ja lachte ik Claudia was een leuke meid.

Ik heb veel lol met haar gehad. Maar wat zal ik haar missen! 
Dat geeft ook niets zei Peter, je komt er wel weer over heen.

Zo gaat dit zo vaak, in het begin, zal je haar zeker missen.

Maar zij jou ook!

Alles hang van haar af, jij weet niet, nu waar ze woon.

Zij weet wel waar jij woon, als ze dit wil zal ze heus wel contact met jou opnemen. Je kan alleen maar hopen dat ze dit dan doe. 
Maar ik ga weer, ze weten op groep 6 niet, waar ik ben! 
Ik ben blij dat je naar mij heb willen luisteren Peter. 
Ach zei Peter maak niets uit, ik ben blij dat ik je zo kon helpen. 
Peter stak zijn duim nog naar mij omhoog en ging weg. 

Raar dacht ik met peter had ik nog nooit zo gesproken!

Ik had nooit gedacht, dat Peter, dit alles begrijpen kon.

Die Peter heeft mijn hele dag weer goed gemaakt.

Ik ben zelf nog even gaan hardlopen en toen ik zo weer langs de vliert liep. Was Peter toevallig buiten. 
Hij riep naar mij, oké Adwin, ga het nu weer een beetje?

Ja riep ik terug en dit allemaal zo door jou!

 

26-6-85

Vandaag zat er bij mijn post een brief van Jolinda. 


Op mijn kamer ging ik haar brief lezen. 

Adwin, Bep de werkster heeft aan mij gevraagd, of ik het erg zou vinden als jij ook op het afscheidsfeest van Bep zou komen. 
Ik heb daar nee op geantwoord.

Nee omdat ik weet dat jij altijd een goede band met Bep heb gehad. 
Nu hoor ik van mensen, dat jij vanwege mij toch niet op haar feest zal komen. Je vindt het moeilijk omdat je mij dan weer zult zien! 
Natuurlijk vindt ik het ook moeilijk, maar ik wil dat je toch kom!.

Niet voor mij, maar voor Bep de werkster! 
Kom voor Bep, ze zal het zeker leuk vinden als je toch komt. 
Groetjes Jolinda.
 
Ik liet het even over me heen komen, ja misschien moet ik het toch maar gewoon doen, voor Bep! 
Er werd op mijn deur geklopt, het was Peter Kroes. 
Hallo Adwin zei Peter kom eens mee naar beneden, ik heb iets voor jou. 
Beneden bij Peter op zijn kamer, stond op een tafel, een grote doos. 
Maak deze doos maar eens open zei Peter tegen mij. 
Ik opende de doos en zag twee kleine jongen poesjes in de doos zitten. 
Mooi of niet dan vroeg Peter aan mij. 
Ja zei ik zijn echt schatjes, ik pakte een zwarte poesje uit de doos. 
Ik wist dat je die mooi zal vinden, de zwarte die je nu heb, is voor jou!
Voor mij zei ik. 
Ja voor jou zei Peter. Nu alleen nog een naam verzinnen voor je poes. 
O zei ik dit is niet zo moeilijk hoor, ik weet al een naam voor deze poes.

Ik noem haar Witje. 
Witje zei Peter verbaast, je poes is pik zwart man! 
Ja is toch een leuke naam of niet dan lachte ik. 
Ik zette Witje naast me op de bank en nam een slok koffie die Peter voor me had ingeschonken. 
Weet je zei ik tegen Peter dat Bep de werkster een afscheidsfeest hou op groep 6,''ze hou er mee op!
Hoe weet je dat vroeg Peter aan mij. 
Van Jolinda, ik heb van haar een brief gehad. En ik gaf Peter de brief van Jolinda. Toen Peter de brief had gelezen zei Peter je moet gewoon gaan

hoor Adwin, dit zal Bep erg leuk van jou vinden. 
O ja ik ga ook wel zei ik maar ik dacht dat jij wist wanneer het was? 
Dat ook jij een uitnodiging van Bep had gekregen?

Ze zal jou toch ook wel zeker uitnodigen ? 
Ja ik denk het wel zei Peter maar nee, ik heb nog niets van haar gehad. 
Als jij ook word uitgenodigd, gaan we toch wel samen hé? 
Natuurlijk ga we dan samen wat dacht je dan zei Peter tegen mij. 
Ja zei ik tegen Peter ik ga liever niet alleen! 
Maak je niet zo druk, ik ga gewoon met jou mee! 

Ik pakte witje op en zei lachend tegen Peter toen ik mijn koffie op had. 
Ik zal Witje even haar nieuwe kamer laten zien. 
Ja lachte Peter ik ben blij dat je er blij mee ben, met die poes. 
Ja lachte ik maar jij heb toch ook nog een poesje dus zijn we samen blij! Lachend liep ik met Witje de kamer van Peter uit en ging naar boven op mijn kamer nog uren met Witje spelen. 

30-6-85 
Vandaag lag er in de brievenbus een kaart van Bep de werkster. 


Ik schrok toen ik die kaart las,''het was vanavond al! 
Vanavond wat snel, ik had liever gehad dat het nog een paar dagen langer zal duren. Ik heb Jolinda nog niet eens een antwoord op haar brief gegeven of ik wel of niet kom.

Gelukkig lag er ook zo'n kaar voor Peter.
Ik ging naar boven en klopte op de deur van Peter. 
Ja binnen riep Peter.
Ik opende zijn deur en zei tegen Peter,''het is vandaag! 
Wat is vandaag? 
Het afscheidsfeest van Bep de werkster, hier kijk maar op deze kaart, deze is voor jou, dus gelukkig, hoef ik niet alleen zei ik. 
Hoe laat vroeg Peter aan mij. 
Acht uur vanavond, ik ga snel naar de stad wat bloemen voor haar kopen. 
Ik loop gelijk met je mee zei Peter tegen mij.

In de stad bij een bloemenwinkel kochten wij twee grote bossen bloemen. Voor Bep, die we op onze kamer in een grote emmer met water deden.

Voor eten koken was geen tijd meer dus gingen Peter en ik snel naar de friettent bij ons op de hoek. 
Naar we de friet op hadden was het al 19:25 we moesten opschieten! 
Blijf jij maar hier, ik haal de bloemen wel zei ik tegen Peter. 
Met de twee grootte bossen bloemen liep ik hard langs Peter richting jeugdcentrum de vliert, groep 6. 
Hé niet zo snel riep Peter naar mij. 
Zo loop ik altijd als ik ga hardlopen zei ik. 
Kan wel zijn, maar doe dat maar een andere keer, zonder mij! 
Ik moest lachen en ging weer gewoon lopen, ik gaf Peter zijn bos bloemen. Wat is dit moeilijk dacht ik toen ik samen met Peter aanbelden op groep 6. Ton de Gier de groepsleiding deed open. 
Ik zei tegen Ton gefeliciteerd en gaf Ton de bloemen. 
Ton keek mij raar aan en snapte er niets van. Ik rukte weer de bos bloemen uit zijn handen en zei lachend tegen Ton, dacht het niet hé Ton, deze bloemen zijn niet van jou,''maar voor Bep! 
Ik stapte de kamer binnen en liep naar Bep, gaf haar een hand en een kus.

Hier zei ik tegen Bep, je bloemen! Ton had die bloemen graag willen hebben. Maar het is jou feest,''dus zijn ze voor jou! 
Natuurlijk moest iedereen lachen, zo dacht ik heb toch mooi even het ijs gebroken,''dit was toch niet zo moeilijk! 
Jozé was de eerste die me aanspraak. ''Hé zei Jozé, verwaande!

Kon je dinsdag niets zeggen, toen ik je riep, toen je aan het hardlopen was? 
Als ik hardloop lachte ik hoor ik nooit zoveel! 
Jozé zat naast Jolinda, maar Jolinda zei niet veel. Ik kletste nu wat met Bep en Wim totdat Peter Kuipers en Frans Haarmeijer naast mij kwamen zitten.

Ik luisterde nu naar Frans en Peter. Even later ging Frans zijn gitaar boven op zijn kamer halen. Ook Peter ging naar zijn kamer en kwam even later weer beneden met een gitaar en een muziekboek van The Beatles. Het was wel duidelijk dat ze samen gitaar gingen spelen. Frans en Peter Kuipers gingen in de woonkamer zitten. Wacht even riep ik als jullie muziek van The Beatles gaan spelen dan zing ik wel mee! Jij zingen lachte Frans, maar je doe maar. Kom er maar bij. Misschien dat meer mensen mee willen doen vroeg Frans aan de rest. De tafel liep leeg, iedereen van de jongens dan, gingen naar de woonkamer, de meisjes bleven aan de andere tafel zitten. Dit kon ook wel, ze konden ons goed zien en moesten soms hard lachen om ons. Kies er maar een uit zei Frans tegen mij. Snel keek ik het boek door, het moest natuurlijk geen droevig liedje zijn zoals Shé love you. Dit was wel een vrolijk liedje.

maar deze hoefde ik niet meer te horen,''zeker niet vandaag! 
Deze zei ik die is leuk, Let it be en ik begon met zingen.

Frans en Peter vielen met hun gitaren in, en gelukkig zong de rest ook mee.

Er volgende snel meer liedjes van The Beatles de tijd ging snel voorbij.

Ik was zelf al wat dronken geworden.

Het was een super feest, het viel allemaal best wel mee.

Maar even van uit het niets, waren nu vele ineens buiten, zonder mij.

Ik zat nu alleen in de huiskamer, het ging allemaal zo snel!

Alleen Guus en Peter Kroes en Jolinda zaten nog aan de andere tafel!

Ik had de moed niet om er langs te lopen en ook naar buiten te gaan.

Dus bleef ik maar alleen in de woonkamer zitten.

Het was nu stil, zo zonder muziek!

De stilte weer door Jolinda verbroken, wat heb ik gehoord zei Jolinda. 
Natuurlijk schrok ik maar ik zei koel tegen Jolinda, wat heb jij gehoord? 
Dat je een boek wil schrijven, klopt dit?


Ja ik ben wel met iets bezig, maar ik weet niet of het ooit af zal komen! 
Waar gaat het over vroeg Guus aan mij. 
Het gaat over jeugd centrum de vliert zei ik mijn leven dus! 
Dit kan niet zei Guus, hoe kan je nu over jezelf schrijven.

Je sta er nog middenin, iedere dag gebeurt er wel weer iets anders, dus dat boek van jou,''komt zo nooit af! 
Geloof me eens kom het af zei ik lachend. 
Wie komt er allemaal in voor dan vroeg André die nu ook in de

woonkamer was en het gesprek van ons gevolgd had. 
Ja iedereen zei ik dus jij ook lachte ik naar André. 
Ik ook vroeg Jolinda verbaas aan mij. 
Ja jij ook, maar maak je niet druk, ik schijf alleen de goede dingen op! 
Ik had ook niet anders van je verwacht lachte Guus. 
Hé is het al weer zo laat, wat ga de tijd snel zeg zei Peter toen hij op zijn horloge keek. 
Ja zei ik het is al weer 01:35 tijd om te gaan!

Ik liep naar de gang en ik pakte me jas.

Ik gaf Bep nog een kus en bedankt haar voor deze leuke dag.

Niets te danken Adwin zei Bep ik ben blij dat je toch gekomen ben, Bep knipoogde naar mij.

Natuurlijk wist ik wel wat Bep daarmee bedoelde.

Dus lachte ik het viel best wel mee hoor zei ik tegen Bep.

Ik draaide me om en zei nou jongens tot ziens en wie weet tot de volgende keer! Het was super leuk zo dit feest.Samen met Peter ging ik naar buiten en liep naar mijn kamer.

En vroeg Peter aan mij het was toch leuk, of niet dan? 
Dat was het zeker, ik ben blij dat ik toch gegaan ben zei ik tegen Peter.

Maar diep in mijn hart wist ik, dat dit de laatste keer was, dat ik zo voor de laatste keer binnen was gekomen op jeugd centrum de vliert.

Toch ook wel leuk om het zo af te sluiten, maar toch ook zo erg raar allemaal!

7-7-85 
Ik heb vandaag het lied af, voor Roel. 
Roel had eens lang geleden aan ons gevraagd, toen ik nog op de groep 6 woonde, om een lied te schrijven. Omdat ik nu gedichten schrijf, moest een lied toch ook wel lukken. Het was wel moeilijk, veel langer dan een gedicht! 
Ik ben er een paar dagen mee bezig geweest. Maar het is me toch gelukt om een leuk lied voor Roel te schrijven. Wel een beetje droevig! 
Het gaat over vrienden die je altijd maar weer verlaten. 

''Goede vrienden heeft hij wel, wonen ver bij hem vandaan.

Goede vrienden, wanneer zullen ze bij hem, weer eens langs gaan.enz enz.



Ik zal het gelijk naar Roel brengen. Ik trok me jas aan en ging de trap af. Buiten stond Jan Brand, een oude groepsgenoot toen van mij..

Hij wilde net bij mij aanbellen.’’Wilde je weggaan vroeg Jan aan mij. 
Is ook raar zei ik als je een minuut later was gekomen, was ik inderdaad weg geweest! Maar het heeft geen haas, dus kom binnen zei ik tegen Jan

 

Jan kon ik al lang, van groep 6, ik ben ook nog eens met Jan en de groep. Naar de Ardennen in de vakantie geweest.

 

Later is Jan terug naar huis gegaan. Dit was nu zeker 3 jaar geleden! We hadden elkaar veel te vertellen. Jan heeft ook nog mee gegeten, naar het eten ging Jan toch naar huis. Hij wilde niet naar groep 6, daar zat toch niemand meer die hij nog kon! Ik loop wel met je mee, zo hoef je niet alleen dat hele stuk alleen naar het treinstadion te lopen.

Onderweg hebben we nog veel met elkaar gepraat, tot dat de trein kwam.

Het ging zo snel dat ik helemaal vergeten was om zijn telefoonnummer aan Jan te vragen. Maar misschien kom ik Jan nog eens tegen? Dan zal ik wel zijn telefoonnummer vragen. Ik zwaaide nog even naar Jan die nog even door een raam van uit de rijden trein naar mij keek. 

Oké dacht ik nu naar Roel! Ik liep hard naar het huis van Roel. 
Het was niet ver, ongeveer 13 minuten later was ik er. 
Kom binnen zei Roel dit vind ik leuk dat je eens langs komt.

Hoe is het met jou, pak een stoel en ga zitten zei Roel tegen mij. 
Het gaat goed met mij, maar weet je nog, dat je eens aan ons gevraagd had om een lied voor jou te schrijven?
Ja zei Roel maar dat is wel lang geleden maar hoezo? 
Nou zei ik het is af en ik gaf Roel het lied van mij. 
Alleen de muziek moet jij doen, dat kan ik niet lachte ik. 
Kom goed zei Roel, ik zal er eens een keer goed voor gaan zitten! 
Lang heb ik nog met Roel en zijn vrouw Ellen zitten praten.

Het was weer erg leuk zo bij Roel, ookal was dit dan gewoon bij hem thuis . 

15-7-85 
Omdat Mario een optreden had in Heusden, was ik vandaag in Heusden.

Het was een grote jaarmarkt,''er waren heel veel mensen! 
Mario had ik nog niet gezien, maar dat komt nog wel, Heusden is niet zo groot. Het is maar een dorp.

Middags kwam ik Mario tegen, ik had hem bijna niet herkend!

Mario was verkleed in oude kleren, hij liep er leuk bij, ook Bart waar Mario muziek mee maakt, had oude kleren aan! 
Loop je mee naar de molen vroeg Mario, daar treden we dadelijk op! 
Ja zei ik leuk, we liepen naar de molen, dronken daar nog wat. 
En wat later gingen Mario en Bart hun muziek optreden daar doen.

Het was al lekker druk.

Maar de mensen stonden wat ver uit elkaar!

Dus zei Mario toen ze met een lied klaar waren, mensen kom toch wat dichterbij. Dan hoeven wij niet zo hard te zingen! 
Ik was natuurlijk de eerste die een paar stappen naar voren deed.

We stonden nu in een grote groep rond Mario en Bart.

Mario lachte naar mij en begon aan het tweede nummer.

Dit nummer is wel wat raar zei Mario tegen de mensen. 
Maar velen mannen zullen zich in dit lied herkenden.

Het is een nieuw nummer, wij zingen het hier vandaag voor het eerst! 
Het nummer heet Pissen in de wasbak! 
De mensen snapte niet dat ik die tekst zo mee kon zingen. 
Mario moest lachen en zong samen met mij het lied Pissen in de wasbak. Soms stopte Mario even met zijn tekst en liet mij dan alleen verder zingen. Lachte naar mij en nam het daarnaar weer van mij over. 
De mensen zagen wel dat ik Mario kon,''ik genoot hiervan! 
Er werd flink geklapt door de mensen toen we klaar waren met het nummer. Mario en Bart zongen nog wat liedjes en liepen nu van de molen weg richting het water. Iedereen ging achter Mario en Bart lopen.

Dit was een mooi gezicht! Mario leek wel de rattenvanger van Hamelen!
Bij het water stopte ze met hun muziek en ze bedankte de mensen. 
Ze gingen nu aan een tafeltje zitten en bestelde er wat te drinken. 
De mensen gingen even later weg, want Mario en Bart waren nu toch echt gestopt met hun optreden.

Ik ben natuurlijk bij Mario en Bart aan tafel gaan zitten en we hebben nog lang gepraat en natuurlijk ook nog veel gelachen, vooral omdat ene nummer van Pissen in de wasbak! 
Ik ben vaak met groep 6 naar Heusden geweest.

Dat was toen ook altijd wel gezellig.

Maar deze dag,''was toch leuker !

12-8-85 
Nu vandaag was het zo ver!

Mario en ik doen vandaag mee,''aan de halve marathon!

Ik was om 9 uur vanmorgen uit mijn bed. Ik zette koffie en at een boterham. Mario was om 10 uur bij mij. Wij gingen naar de stad om ons voor de halve marathon in te schrijven. Het was er nu erg druk, veel mensen deden aan de halve marathon mee! Wij hadden nog tijd zat, want de start was om 12 uur dus liepen Mario en ik nog wat door de stad. In de stad kwamen we Frans Haarmeijer en André, Roel en zijn vrouw tegen.

Ze wisten dat wij mee deden en kwamen naar ons kijken. 
Ik zei niet veel, ik was alleen maar met die halve marathon bezig! 
Wel heb ik het met Roel nog even over dat lied gehad, maar hij was er nog niet aan toe gekomen. We liepen nu naar de start en gingen in de rij staan en geduldig wachten we op het startschot,''wat lang duurde! 
Ook Peter was nu bij André en Frans, Roel en zijn vrouw Ellen. 
Snel gaf ik mij trainingsjas nu aan Peter.

Er werd nu aan alle kanten geduwd. De laatste seconden tikte weg!

Het startschot klonk nu door de straten van Den Bosch! 
Echt hard ging het nog niet, het was erg druk, zo met vele lopers!

Pas 3 minuten later konden wij een beetje harder gaan lopen.

Mario en ik haalde veel lopers in, maar Mario vond dat ik te hard ging. 
Ik zie je wel bij de finish zei Mario tegen mij. 
Nee zei ik samen uit samen thuis. Ik ging het tempo van Mario lopen. 
Voor Mario werd het alleen maar moeilijker, het was ook erg warm! 
Gelukkig ging het met Mario naar de tweede post(10 km) weer wat beter.

Ik heb nog wat op Mario ingepraat. Het ging nu erg goed.

We liepen nu op schema, de 15 km liepen we op 1:15:34 dus de halve marathon werd ongeveer 1:44:00. Dat was natuurlijk een mooie tijd, maar ik voelde dat ik nog harder kon. Mario zag dit, ga maar zei Mario weer tegen mij, ik zie je strak wel. ‘Is goed zei ik het is toch niet zo ver meer, tot straks. Nog 4 km te gaan! Ik voelde me door de mensen langs de kant super goed en ik versnelde samen met een andere loper, die ik niet kon.

Samen met die andere loper haalde we nog wat andere lopers in.

Nog 2 km en nog altijd was die andere loper bij mij.

Ik gaf niet op en probeerde die loper er uit te lopen, vele gingen voor ons opzij, want wat gingen we hard! Ik zette nog even aan, het einde was nu in zicht! Ik had nu wat last van mijn voet, van mijn hiel, dit was niet goed! 
Maar opgeven, nee dat nooit, nu niet meer!

Nog 700 meter te gaan, weer versnelde ik.

Nu liep ik wel weg van die andere loper.

Ik rende naar de finish en kwam binnen op 1:37:09.

Ik wachtte op Mario hij kwam binnen op 1:57:04.

Hij was kapot maar wat waren wij trots op elkaar.

 

17-8-85 
Vandaag heb ik Corné en Diana een kaart gestuurd voor ze uit te nodige voor de reünie. Want de dag is bekend.

Alles bij elkaar zo'n 15 man.

Ook de groepsleiding van groep 6 heb ik een kaart gestuurd. 
We houden de reünie op twee kamers, die van Peter en die van mij.

Frits heeft belooft dat hij die dag koudeschotel zou klaar maken voor ons. Frans Haarmeijer en zijn vriend spelen gitaar.

Er is eten en muziek.

Peter en ik doen de rest zoals drinken en chips.

 

 

De reünie.... 
Omdat vandaag de reünie word gehouden.

Zijn peter en ik vroeg opgestaan voor bootschapen te doen. 
We hadden wel een plan, om alles hier te kunnen krijgen. 
Gewoon de winkelwagentjes mee naar onze kamer nemen! 
Het probleem is dan wel dat we te voet naar de winkel moesten. 
We liepen naar de e.h.d.a winkel, vlakbij jeugdcentrum de vliert. 
Was wel ver weg maar er waren anders geen winkels bij ons in de buurt
We liepen hard naar die winkel, natuurlijk won ik van Peter. 
Ik ben bekaf, wat kan jij lopen zeg, ik ben blij dat ik even op het winkelwagentje kan uit rusten zei Peter tegen mij. 
Ik lachte en begon al vast met het inladen van de kratten bier en flessen fris. Zo mijn kar is vol! Nu die van jou zei ik tegen Peter. 
We liepen lang de chips en gooide natuurlijk van alles in de kar van Peter, koekjes, koffie, snoep, gebak en natuurlijk dingen voor Frits die koude schotel zou klaar maken voor de reünie.

We gingen ver over de prijs heen 175 gulden. 
Wij hadden tegen de mensen gezegd die vandaag kwamen, om geen cadeaus te geven, maar 5 gulden per persoon.

Dat is 15x5=75 gulden.

Het feest kost ons dus 100 gulden meer! 
Maar Peter en ik deelde die 100 gulden door twee zo was het feest voor ons nog maar 50 gulden, dit viel dus wel mee. 

Op onze kamer waren we nog lang met de boodschappen bezig.

We moesten alles naar boven lopen!

Maar gelukkig was er veel hulp want Diana en haar zus, Frits en Frans waren er nu ook, met zijn alle hadden we alles zo boven!

Dit is voor jou zei ik tegen Frits, ik gaf hem een grote zak.

Hier zit alles in, voor de koude schotel, die jij straks nog moet klaar maken voor de reünie!

O ja, die koude schotel zei Frits, had ik het jullie maar nooit beloofd, nu zit ik er zeker aan vast! 
Ja dat zit je, heb je nog wat meer nodig vroeg ik aan Frits. 
Ja ik moet wel een pan hebben, voor de aardappel in te koken zei Frits. 
Die hebben wij wel, sta er eentje onder in de kast van de keuken. 
Ik zal hem even pakken zei ik tegen Frits. 
Ik pakte de pan en gaf die aan die Frits zo jij kan al vast beginnen. 
Wij gaan de kamer versieren met slingers lachte ik naar Frits. 
Ja lachte Frits naar ons, jullie zullen wel eerder klaar zijn dan ik. 
Ik denk het ook wel zei ik tegen Frits maar ik roep je straks wel als de

koffie klaar is.

Ja lachte Frits maar waar moet ik de aardappelen als ze gekookt zijn in doen, hebben jullie nog meer pannen?
Nee ik denk het niet, hoe lossen we dit dan op zei ik. 
Hebben jullie dan misschien emmers dan gooi ik ze daar wel in.

Maar die emmers moeten dan wel natuurlijk schoon zijn zei Frits tegen mij. 
Emmers zei ik verbaas?

Ik vond het wel een beetje raar.

Maar de friettent hier op de hoek zal zeker wel schone emmers hebben.

Ik ga wel even kijken.

Even later was ik al weer terug. Met vier schone emmers!

Zo zei ik tegen Frits en nu aan de slag jij. 

Het werd nu steeds drukker.

Het was nu al een dolle boel en die reünie moest nog beginnen!

Kan je naar gaan dat dit nog een lange dag word het was gelukkig snel 20:00. Nu kwamen de mensen die voor de reünie uitgenodigd waren, rond 20:30 was er iedereen. Het feest kon beginnen!
Frans Haarmeijer speelde op zijn gitaar samen met zijn vriend op de kamer van Peter beneden mij.

De mensen die rustig wilde praten, konden dat op mijn kamer doen. 

Wat een herrie zei Guus tegen mij, ik kom even bij jullie zitten. 
Is goed Guus, pak een stoel en ga zitten.

Wat wil je drinken? 
Laat ik maar beginnen met koffie, als je die hebt? 
Ja natuurlijk heb ik koffie, ik schonk voor Guus een kop koffie in. 

Guus keek mijn kamer rond om te zien wie er allemaal nu op mijn kamer was.

Bij sommigen moest Guus even naar denken wie het ook weer waren.

Jij ben Diana zei Guus tegen Diana. Wat is dit leuk.

Wie is dat meisje naast jou? 

Dit is mijn zusje die ken je niet, maar ze komt hier vaak, omdat ik hier ook nog vaak kom. 
O zo zei Guus naast jou je zus dus, dat is Wim die er naast zit.

Die ken ik wel. Dan Rik die kan ik natuurlijk ook en Frits da's lang geleden. Leuk Frits dat jij er ook bij ben.

Even kijken ja, jij ben Frans van Heel.

Is ook lang geleden en natuurlijk Toos. Dit is ook lang geleden.

Hoe is het met jou vroeg Guus aan Toos op mijn kamer. 
Met mij gaat het goed hoor zei Toos ik vindt het fijn dat ik je weer eens zie. 
Ja leuk zo'n reünie zei Frans van Heel met hoeveel zijn we vandaag?

Met 15 zei ik, op mijn kamer zitten zoals je wel kan zien.

1 Diana, 2 haar zus, 3 Frans van Heel jij dus, 4 Wim van Boekel, 5 rik, 6 Frits, 7 Toos, 8 Guus, 9 ben ik, 9 dus, beneden zijn ook nog 10 Corné,

11 Peter Kroes, 12 Frans Haarmeijer, 13 zijn vriend, 14 Ingert Nijskes,

15 Gerrie van Schijndel, samen dus 15 totaal. 
Een hele club dus zei Guus.

Maar zullen we even naar beneden gaan.

Even op de kamer van Peter gaan kijken.

Het is nu even rustig met de muziek dan gaan we daar wel verder! 

We gingen naar beneden, in de keuken pakte ik een fles bier want mij flesje was leeg. Natuurlijk deden veel mensen mij naar. 
We stapte de kamer van Peter binnen. 
Hoe zit het met de muziek vroeg ik aan Frans Haarmeijer en zijn vriend.

Even pauze lachte Frans, we gaan dadelijk weer verder.

 

We kijken met welk nummer Corné kan mee spelen. 
We hebben nog een gitaar over dus dadelijk speel Corné ook mee. 
Ja lachte Corné word natuurlijk, een nummer van The Beatles. 
Maar jullie moeten wel mee zingen. 
Wees maar niet bang, als het een lied word van The Beatles zing ik altijd wel mee en ik denk dat de rest ook wel mee doe,''of niet dan? 
Ja natuurlijk doen wij mee zeiden de meeste mensen.

Zeg maar welk liedje Corné, weet je het al? 
Ja zei Corné ik denk dat Ob la di- Ob la da, wel moet lukken en Corné keek even Frans en zijn vriend vragend aan. 
Geen probleem, Frans begon samen met zijn vriend, aan het lied.

Corné viel met zijn gitaar in. Ze zongen niet, dat deden wij wel,''heel hard! 
’’Desmond has a barrow in the market place.
Desmond say's to molly girl i like you face. 
Natuurlijk was die tekst moeilijk, maar gelukkig wis Wim van Boekel de tekst en zong nu hard even alleen, tot het refrein toen zongen we dus allemaal weer mee, dit was ook niet zo moeilijk 

’’Ob la di ob la da life goes on. 
Bra la la how the life goes on .
Ob la di ob la da live goes on .

Hierna nam Wim de tekst weer voor zijn rekening en wij zongen een beetje zacht tot het refrein, daarna weer hard mee! 
Er werd natuurlijk ook veel in het lied gelachen.

Niet iedereen kon natuurlijk die tekst zo goed als, Wim dit kon! 


Maar Frans met zijn vriend en Corné speelde het lied goed, en maakte met de gitaren geen fouten, ''het was prachtig! 
Frans gooide er zelf nog een gitaarsolo in!

Dus het nummer van The Beatles was nu nog mooier.

Zo had ik het nog nooit gehoord! 
Toen het nummer afgelopen was, zong ik dus gelijk

 

''Wy want morë !


De rest volgde mij snel en zongen met me mee.


''Wy want morë !

Corné lachte, even pauze hoor.

We riepen nu boe! 
Maar dat hielp niet, Corné gaf zijn gitaar nu aan Guus. 
Ik speel geen gitaar lachte Guus en legde de gitaar op de grond. 
Weten jullie nog een nummer vroeg Frans aan ons. 
Ja, Ik wist niet dat je kwaad werd riep ik. 
Die tekst kunnen wij wel, even kijken zei Frans, hoe gaat dat ook alweer. Begin maar met zingen Adwin, wij vallen wel met onze gitaren in!

Dus ik zong:

’’ik wist niet dat je kwaad werd 
ik wist niet dat je kwaad werd 
had ik het maar geweten enz enz
 

Ook nu gooide Frans er nu een gitaarsolo in, Frans ging helemaal los!

Wat kon die Frans spelen zeg! 

Hoe zit het met die koude schotel riep Frans van Heel door de muziek! 
Ik begin honger te krijgen!
O ja die koude schotel,''ik ga gelijk beginnen zei Frits tegen Frans.

Frits ging naar de keuken.

Maar hij was nog wel even mee bezig, in een emmer gooide Frits de aardappel en begon ze te prakken, met een stamper!

Gooide er wat sla en tomaten en augurken, en veel slasaus door heen.

Je kon wel zien dat Frits er niets van kon!

Maar hij deed zijn best.

Jammer dat veel mensen, zagen hoe Frits de koudeschotel klaar maakte.

Want vele moesten langs de keuken, naar de wc. 
Soms stond er bij die wc een lange rij, dus veel mensen zagen hoe Frits die koudeschotel klaar maakte en hoefde dus, zo geen koudeschotel! 
Geef niets zei Frans van Heel, deste meer heb ik en hij schepte zijn bord nog maar eens goed vol, met de koude schotel van Frits. 
Lekker Frits riep Frans van Heel door de muziek,''Is echt lekker!

Dit moet je proeven lachte Frans van Heel tegen ons. 
Natuurlijk had Frits ook een bord, maar alleen Frans van Heel en Frits 
aten die koude schotel! 
Maar Frits gaf er niets om, hij had zijn plicht gedaan en hij pakte nog een fles bier om de vieze smaak, van de koude schotel weg te spoelen!
Nog iemand wat drinken riep Frits. 
Er werd zoveel ja geroepen, dat Frits maar met een krat bier terug kwam.

Zo zei Frits toen hij de krat op tafel zette, pak zelf maar! 
Soms ging ik weer even naar mijn kamer, waar het rustiger was. 
Beneden ging de muziek hard door, die Frans wist van geen ophouden! 

Ik had hier nog best willen wonen, zei Corné tegen mij. 
Maar het is te duur, ja jij heb een grote kamer.

Voor die 350 gulden huur die jij betaalt. 
Ja zei ik lachend ik heb de grootste kamer van dit huis! 
Zo duur hoeft het niet te zijn zei Frans van Heel.

Ik ben zelf ook op zoek naar een kamer, mijn diensttijd zit er bijna op.

Als we nu samen een kamer huren, dan betaal je mij gewoon de helft.
Je moet die Frans niet geloven hoor zei ik tegen Corné, die Frans weet niet wat hij zegt, ''hij heeft veel te veel gedronken! 
Ik weet goed wat ik zeg.

Let maar op, ik en Corné komen ook in dit huis wonen, ''let maar op!.
Ja natuurlijk Frans, hier pak nog maar een fles bier zei ik. 

O zitten jullie hier zei Diana, ik miste jullie al beneden. 
Veel te veel herrie, misschien straks zei Frans van Heel. 
Maar zei Frans tegen Diana, moet jij niet naar huis, het is al 00:35. 
Zeg er een wat zei Diana lachend, ''en jij dan? 
Ik blijf net zolang tot het afgelopen is zei Frans. 
Ja hoe laat is het eigenlijk afgelopen, Adwin zei Corné tegen mij. 
Maak niet uit, als ik slaap krijg, schop ik jullie gewoon mijn kamer uit! 
Je kan nooit slapen met die herrie zei Corné. 
O nee, ik draai gewoon de stoppen eruit, ''is het zo afgelopen dit feest! 

maar zover is het nog niet en ik pakte nog een paar flessen bier voor

mezelf en voor de andere. 
Misschien gaan we wel door, tot het bier op is lachte ik. 
Dat is verloopig nog niet op lachte Corné, we kunnen nog dagen door gaan! ''Jullie hebben veel te veel! 
Wij blijven gewoon hier slapen zei Diana.

Je doe maar er is plaats zat, op de bank kunnen er zo twee liggen en anders op de grond is plaats genoeg.

Er liggen nog wel wat matrassen in dit huis dus dat kom wel goed zei ik. 
Frits zei bij mij kunnen ook nog wel mensen slapen! 
Nee zei Diana, jou vertrouw ik niet, ik slaap liever bij Adwin! 
Maar Frits lachte ik alleen Corné, Diana en haar zus en Frans van Heel blijven hier slapen, dus zoveel is dat niet, het komt wel goed.

Het is al half 2 vannacht, laten wij nog even, naar beneden gaan. 

Op de kamer van Peter was Frans net gestopt met de muziek. 
Wat is dat nou zei ik net nu we weer beneden komen, stop jij er mee! 
Ja zei Frans het is al veel te laat, ''wat moeten de buren wel niet denken! 
Buren lachte ik in deze straat, zijn alleen winkels, niemand heeft last van ons! 
Dan speel ik nog even door, riep Frans en hij pakte zijn gitaar weer. 

Naar zeker nog een half uur vond, Wim van Boekel, het wel genoeg. 
Adwin, Peter en natuurlijk de rest, het was super, maar ik ga naar huis! 
Het is al 2 uur in de nacht en ik moet ook nog naar huis zei Wim. 

De reünie was op zijn einde, iedereen ging nu naar huis. 
Maar ja, het was ook al 2 uur s'nachts. 
Peter had koffie gezet voor de mensen die er nu nog waren. 
Dat was Corné, Diana en haar zus, Frits en Frans van Heel, Peter en ik. 
Naar de koffie hebben wij een kamer opengebroken, was niet zo moeilijk.

Het slot was toch al kapot en op die kamer wat matrassen neer gelegd voor Diana en haar zus, want die sliepen toch liever alleen! 

Corné sliep bij Peter, en Frans van Heel is later met Frits mee gegaan.

Frits woon hier zo 10 minuten vandaan.
Naar nog een mok koffie, ben ik naar boven gegaan.

Het was nu bijna al vier uur! Ik was blij dat ik nu in bed lag.

Het was een puinhoop, maar dat ruimde ik morgen, straks wel weer op.

Wel klopte Diana nog op mijn deur en riep, je hoeft net zo goed niet meer te gaan slapen, ''het word al weer bijna licht!

Kom toch, nog even,''bij ons zitten? 
Nee, ik ben blij dat ik nu eigelijk, in bed lig! 
Ik zie jullie straks wel weer, als ik wat geslapen heb!

 

 

 

Naar de reünie….:: 
Vandaag een paar uur later na die reünie, was ik weer wakker. 
Het is nu 8 uur in de morgen. Even koffie zetten, ik kan toch niet meer slapen!

De andere sliepen nog wel. Tot hoe laat ze zijn door gegaan, weet ik niet! 
Maar wat is het een puinhoop in de keuken! Misschien dat ik het straks opruim naar de koffie. Stom dacht ik dat je eerst zoveel mee moet maken, om daarnaar zo’n super reünie te kunnen krijgen!

Als ik thuis nooit weggelopen was!

Was er zo’n dag als gisteren nooit geweest! Er zijn veel mensen geweest.

Ik miste alleen Claudia, Jan Brand en Henk Oostdijk. Zij hadden er bij kunnen zijn, als ik hun adres had! Had ik ze een kaart kunnen sturen! Er mochten van mij nog best meer mensen bij gisteren. Maar ik moest natuurlijk ook een grens trekken, Ik had natuurlijk ook mensen van groep 22 kunnen uitnodiging.

Maar van vele had ik geen adres, het was ook al weer jaren geleden.

Ik zag bijna nooit niemand meer van die groep. Ja soms Henk Oostdijk Daarom is het zo jammer. Dat Henk er gisteren niet bij was!

Op groep 22 heb ik niet lang gewoond. Maar veel weet ik nog van die tijd.

Ik zie me nog zo daar binnen komen voor de kennismaking op groep 22 
Dat was voor een week! Daarna moest ik weer terug naar mijn pleeggezin in Raamsdonkveer. In het pleeggezin voelde ik mij eigen ook wel thuis.

Maar mijn pleeggezin was voor nood! Voor even, niet voor altijd!

Mijn pleeggezin en ik wisten dat, ooit ging ik er weer eens weg.

Zo kon mijn pleeggezin weer een ander kind opvangen. Want veel kinderen hadden thuis ook problemen! Voor mijn pleegmoeder was het moeilijk, ze had best een goede band met mij. Voor mijn pleegvader was dit anders.

Ik heb wel veel met hem gedaan. Hij nam me overal mee naar toe, naar zijn werk in Rotterdam, daar heeft hij een eigen autogarage. Hij verkocht en maakte daar auto's, ik hielp hem vaak mee, ik vond dat leuk. Als ik hem niet kon helpen, ging ik maar opruimen. Dat vond Hans mijn pleegvader natuurlijk best. Ook nam Hans mij iedere zondag mee, naar autorace op afstandsbediening. Die auto's waren zo groot, dat je ze met twee handen, moest op tillen! Ze waren zwaar en reden op benzine, 'ze reden 80 km per uur! Het was zijn hobby, hiermee kon hans uren mee bezig zijn. 
Hans organiseren wedstrijden, op een parkeerplaats. 

Ik hielp Hans dan mee en later op die dag, als de wedstrijd bezig was.

En die mannen hoog op een brug, boven de baan bezig waren. 
Hielp ik die mensen, die met hun auto's de bocht uitvlogen!

Ik zorgde er voor dat die auto’s weer in de baan kwamen.

Dit zal Hans wel missen,''die hulp van mij! 
Ik had het prima naar mijn zin, zo bij mijn pleeggezin.

Het zal zeker een stap terug zijn,''zo op een internaat!

Maar het was mij allemaal ontzetting mee gevallen!

Vertelde ik mijn pleeggezin zo, een week later. Mijn pleegmoeder kon het bijna niet geloven, toen ik haar vertelde hoe die week was gegaan.

Het is er helemaal niet zo streng, zoals we dachten. Al vanaf dat ik op de hoofdgebouw binnen kwam. Voelde ik mij eigen daar al gelijk thuis! 
Maar dit is niet je groep zei Wim lammers tegen mij. Wim was iemand van het hoofdgebouw, waar ik eerst naar toe ging vertelde ik tegen mijn pleeggezin. Ik dacht toen echt dat het mijn groep was lachte ik maar dit was het hoofdgebouw. Naar een leuk gesprek met Wim en Karel mijn voogd.

Zijn we samen met Jan van Dinther, naar groep 22 gegaan. Jan was daar groepsleiding. Jan had een spijkerbroek met puntlaarzen aan en ook nog een hoed op!

Je had hem moeten zien zei ik. Mijn pleeggezin genoot ervan zoals ik alles vertelde. Die Jan ging ik verder, speel ook nog gitaar, hij doet dit best goed! Iedereen van de jongens was op school, behalve Erik die niet:

Die spijbelde die dag! 
Mocht dat dan vroeg mijn pleegmoeder verbaas. 
Natuurlijk niet lachte ik maar Jan wilde het er met Erik nu niet over hebben! Wel zal er een gesprek komen met Erik, over deze dag! 
Erik zat daar niet zo mee vertelde hij mij en liet mij het huis zien.

Ik ging samen met Erik naar de kamer van de jongens. 
Waren die kamers open dan vroeg mijn pleegvader. 
Ja maar, op de meeste kamers, stond ook niet zoveel!

De meeste jongens, hadden bijna niets, net zoals ik lachte ik. 

Om 17:00 gingen we eten ging ik verder.Ik dekte samen met Jan de tafel, het was een lange tafel met veel borden! We kregen eten van uit het hoofdgebouw. Daar hebben ze een grote keuken, echt lekker was het niet.

De meeste kinderen hadden weinig honger. Ze keken me raar aan dat ik zoveel opschepte. Ik snapte niet dat al die jongens naar me keken.

Maar toen ik een hap nam snapte ik het wel. Het was niet lekker!

Maar had je wel alles op gegeten dan vroeg mijn pleegmoeder. 
Ja dat wel, ik liet me niet kennen, ik at wel alles op. 
Zie je wel zei Jan van Dinther toen, deze jongen Adwin, is hier voor het eerst en hij eet alles zo op,'zonder problemen! 
Om 20:00 kregen we koffie en om 22:30 moesten we naar bed. Vele kinderen zijn die nacht nog bij mij langs geweest. Dit mocht natuurlijk niet, maar Jan sliep toch dus die had niets in de gaten. Zo heb ik de ook een nacht samen met iemand anders, op de verwarming geklopt, het geluid ging door het hele huis! 
Ze wisten niet wie dat deed, ze zijn er ook niet achter gekomen!

Beneden hebben ze een hele grote kelder, waar je alles kan doen. 
Ook staan er op de muur, grote strip tekeningen van strip helden. 
En ook een biljarttafel, ik kon er niets van, maar het was wel leuk. 
Ik wil daar zeker gaan wonen zei ik tegen mijn pleeggezin.

Het zal toch wel eens gaan tegen vallen zei mijn pleeggezin.

Misschien dat een ander pleeggezin toch beter voor je is zei mijn pleegmoeder Nee ik weet het zeker,'ik wil daar gaan wonen! 

En zo ging ik naar een paar dagen naar jeugd centrum de vliert. 
Mijn aanvraagt was goed gekeurd. Ik mocht er komen wonen. 
Ik voelde mijn eigen er gelijk thuis. Natuurlijk kwamen er ook minder leuke dagen. Maar toch had ik het daar prima naar me zin. 
Raar dat ik daar zo aan terug denk. Zo’n dag naar die reünie.

Het was nu 10 uur in de morgen.

Ik zal nog wat proberen te slapen, want ik ben er toch best moe van. 
Ik zette me wekker op 12 uur,'de rest zal dan toch ook wel wakker zijn?

Om 12 uur ging mijn wekker weer af. Weer werd ik wakker en kwam ik mijn bed uit. Ik ging naar de kamer van Peter, die sliep nog.

Ook Diana en haar zus sliepen nog. Ik zal even de keuken opruimen, daar was het echt een puinhoop. Ik begon met de afwas, dit was zoveel afwas:

Dat ik terug moest denken aan groep 22. 



Het was lang geleden dat ik zoveel moest afwassen. Op groep 22 hadden wij ook altijd zo'n grote afwas, naar het avond eten. Iedereen die in groep 22 toen woonde, moest een keer in de week afwassen. Samen met nog iemand, die moest afdrogen. Ik moest dat altijd woensdagavond met iemand doen.

Ook moesten we dan voor de koffie om 20:00 zorgen. En ook nog tosti's maken voor mijn groep 22. En later op de avond ook de fris doen, als die op was moesten we die natuurlijk ook weer afwassen. Gelukkig was het maar eens in de week, dus het viel dus best wel mee. Het gaf ook niets, het waren gewoon de taken, die we moesten doen. Het ging ook lang goed totdat Wyta weer eens aan de beurt was. Wyta een jongen die toen ook op groep 22 woonde. Hij vertelde tegen de groepsleiding, Jan Nouwers die toen die dag dienst had. Dat hij die afwas niet zal doen. Jan Nouwers vertelde Wyta dat hij het toch moest doen, anders mocht hij niet in het weekend naar huis!

Boos liep Wyta naar de keuken en gooide boos de borden kapot op de grond! Wyta was door het dolle heen. 
Dit was voor mij de eerste keer, dat ik zoiets mee maakte. Het ging altijd wel goed, die taak,'nu dus niet! Jan Nouwers wist niet wat hij moest doen.

Jan werkte pas op groep 22. Jan belde Joop een andere groepsleiding op.

Joop werkte al langer op groep 22, het was een leuke groepsleiding.

Maar je moest er geen ruzie mee krijgen,'hij was groot en berensterk!

Binnen 15 minuten was Joop op onze groep. In de keuken was het een puinhoop, 'alles lag kapot op de grond! En Wyta zat gewoon nu in de huiskamer, bij de rest van de jongens. Die het met Wyta eens waren!

Ja het moest maar eens afgelopen zijn, 'met die taakverdeling vonden ze.

Joop stapte de kamer koel binnen, hij zei boos tegen ons.

 

'Wat er aan de hand is, weet ik niet! Maar ik wil dat jullie, nu de keuken opruimen! Hiernaar wil ik dat jullie naar bed gaan!

'Denk het niet zei Wyta boos. Je bekijk het maar! 
Joop pikte dit niet en liep op Wyta af. Wyta schrok, hij zorgde ervoor dat Joop uit zijn buurt bleef! Wyta liep hard door de woonkamer langs de tafels.

Van die tafels had Wyta even bescherming. Joop kon hem zo nooit pakken! Maar Joop gooide nu de tafels opzij en ook de stoelen vlogen nu door de huiskamer! 'Wat jullie kunnen, kan ik ook!

Nu ging alles tegen de vlakte, nu was ook Joop door het dolle heen!

Voor Wyta zat er maar een oplossing op. Hij vluchten door een raam naar buiten! Joop ging hem niet achterna, maar hij zei nu tegen ons:

'Jullie ruimen alles op, ik ga naar de groepsleiding kamer als ik dadelijk terug komt,'is alles op geruimd!

Joop ging de kamer uit, wij keken elkaar vragend aan, ook wij kozen ervoor om Wyta achter naar te gaan en vluchten ook door het raam naar buiten!

'Ik ook, want ik was net zoals de rest doodsbang nu voor Joop. 

Doelloos liepen wij nu door de straten van Den Bosch. Een paar uur voelde we ons super, 'groep 22 moest het maar bekijken! Maar waar moesten we heen? We konden natuurlijk niet weg blijven, we besloten later om dan toch maar terug te gaan, naar groep 22. We mochten van Joop naar binnen, als we alles zouden opruimen! Dat hebben we dan maar gedaan, zelfs Joop hielp ons even later mee. Om 22:30 was alles weer opgeruimd en we gingen nu naar bed. Joop ging nog even bij iedereen langs, om over deze dag te praten. 
Als laatste kwam Joop bij mij. Ik huilde en was op van verdriet, Joop troosten me en zei. Adwin trek het je niet aan, het is nu voorbij! 
Joop heeft toen nog lang met mij gepraat die dag.

Ik nam alle schuld op me. Joop snapte er niets van en zei tegen mij het lag niet aan jou! Maar zo was ik toen,'het lag altijd wel aan mij! 

Gelukkig was ik de volgende dag, alles weer een beetje vergeten. 
Het was nu weer een gezellig groep 22, zoals het altijd al was. 
Raar dat ik daar zo aan terug denk, een dag naar die reünie, nu ik zo met de afwas bezig was? Het was wel duidelijk, 'veel herinneringen speelde er nog in mijn hoofd. Misschien moet ik het eens allemaal opschrijven, om het zo van mij af te schrijven. Ik had er nu wel ,tijd voor, om dit nu te doen. Want ik had me zelf voorgenomen, om naar de reünie te stoppen met het dagboek! 
Nu kon ik toch door gaan, met mijn hobby schrijven! Alleen geen dagboek meer, wel wat ik zo allemaal had mee gemaakt. Naar de afwas ging ik naar boven, naar mijn kamer pakte een papier en pen en schreef dit allemaal op.

Ik zal zo nog vele verhalen van die tijd op schrijven.

Maar natuurlijk niet alles vandaag! 

 

 

Brand groep 22…::
Vanmorgen riep Jan van Dinther mij. Jan stapte mijn kamer binnen en deed gelijk mijn raam open en hij ging weer snel weg? 'Is die Jan nu helemaal gek geworden dacht ik. Snel deed ik het raam weer dicht

Jan deed dat wel vaker het raam open zetten, 'de kamers zijn klein. 
Dus alles ruik je s'morgens, kan het soms best wel eens stinken! 
Ik had geen wekker op mijn kamer, dus ik wist niet hoe laat het was. Jan riep ons altijd ruim op tijd. Ik ging me eigen wassen in de badkamer. Er hing een rare lucht in het huis, dit zal wel weer een verbrande tosti zijn? Naar dat ik mij eigen gewassen had, hoorde ik beneden veel geluiden? Had ik er dan zolang over gedaan? Ik ben altijd als eerste beneden,'nu dus niet! Snel kleedde ik me aan, pakte me schoolboeken en ging naar beneden. Ik kwam natuurlijk langs de eerste verdieping. Want ik slaap samen met Edwin op de tweede verdieping. Op de eerste verdieping stonden alle slaapkamerdeuren open? Raar, dat was anders nooit! Ook voelde ik me moe. Het was net of ik niet lang geslapen had. Beneden toen ik de kamer binnen stapte, zaten er allemaal mensen die ik niet kon, verbaas keken ze mij aan. 
Goedemorgen is de tafel niet gedekt vroeg ik aan Jan de groepsleiding. 
Nee, maar wat wil je gaan doen dan vroeg Jan verbaas aan mij.

Ja eten en dan naar school zei ik. 
Er werd ineens veel gelachen door die mensen die aan tafel zaten. 
Ik snapte er niets van,'waarom lachen jullie? 
Het is twee uur in de nacht lachte Jan. 
Twee uur in de nacht, 'waarom heb je mij geroepen dan vroeg ik aan Jan 
ik heb jou niet geroepen. alleen heb ik jou raam open gedaan.

Zodat de rook weg kon! 
Rook welke rook vroeg ik verbaast. 
Wij hebben brand gehad in de keuken zei Edwin. Ik zag het net op tijd, ik heb gelijk Jan de groepsleiding geroepen. Omdat Jan de brand niet kon blussen, heeft Jan de brandweer gebeld. Die brandweer zit nu hier aan tafel! 
O ja nu snap ik waarom het hier zo stonk, maar hoe kwam die brand dan?

Weten wij niet zei Jan, maar volgens de brandweer is het aangestoken! 
Wie doe nu zoiets zei ik. 
Dat weten wij ook niet, maar misschien komen we daar nog eens achter 
Jij was het zeker niet, jij sliep te vast lachte Jan. 
Nou dan heb ik nog wel een paar uur voordat de school begin. 
Dus schenk voor mij ook maar wat koffie in zei ik. 
Ga maar zitten zei Jan, maar een bakje koffie!

Straks gaan wij toch weer slapen,''jij dus ook! Naar die koffie, ging de brandweer weg en wij weer naar boven. Natuurlijk kon ik niet slapen.

Ik ben nog even naar Edwin gegaan, die slaap naast mij, op de tweede verdieping. Alleen wij slapen hier de rest slaap op de eerste verdieping.

Van de jongens waren alleen Ad, Mark, Henk, Edwin en ik wakker.

Het moet dus een van ons gedaan hebben zei Edwin tegen mij. 
Waarom denk je dat vroeg ik aan Edwin.

Alleen jongens die waker waren hadden dit kunnen doen zei Edwin tegen mij. 
Dit hoef natuurlijk niet, het kan natuurlijk ook iemand aangestoken hebben, die nu net alsof doe, en nu slaap zei ik. Maar hij die persoon is wel stom, om zoiets te doen! Het had helemaal verkeerd af kunnen lopen!

Ik vind het maar raar dat iemand zoiets doe, maar ik ga nu toch maar wat proberen te slapen. Want ik ben toch best wel moe. Ik zie je straks wel weer. 
Ik ging naar mijn kamer, en viel toch weer in slaap. 
Een paar uur later riep Jan mij weer. Kom je zei Jan, ik heb de tafel al gedekt.

Ik ging weer naar beneden. Ik was nu zoals altijd, nu wel als eerste beneden.

Ik ging samen met Jan aan tafel zitten. 
Wie zal het gedaan hebben, vroeg ik aan Jan, terwel ik de thee inschonk. 
Dat weet ik misschien wel, maar dat ga ik jou niet vertellen, misschien komt die jongen er zelf nog wel mee, als die slim is! Als hij het mij verteld, dan zal misschien de straf voor hem wel mee vallen. Verteld hij het niet, dan maak hij het voor zijn eigen heel moeilijk Nu waren alle jongens ook beneden. Nu had iedereen gehoord wat er vannacht gebeurt was. Maar niemand zei, ik heb het gedaan! Ook niet toen ik weer terug was van school. Niemand had nog gezegd, dat hij het gedaan had. Er ging een week overheen.

En alles van toen, die brand, was nu weer een week geleden! 
Wie het gedaan heeft, komen we misschien nooit achter!
Vandaag was ik vroeg uit school. Ik ging op mijn kamer wat huiswerk maken. Edwin was ook al thuis. Hij was ook op zijn kamer. Maar hij was alles aan het inpakken? Wat ben jij aan het doen vroeg ik aan Edwin op zijn kamer. 
Ik ga terug naar het poortje, streng internaat, ik heb het weer verpest! 
Hoezo wat is er gebeurt dan vroeg ik verbaas aan Edwin. 
Weet je nog die brand van een week geleden zei Edwin tegen mij. 
Ja natuurlijk weet ik dat nog, maar hoezo? 
Dat, 'die brand, heb ik dus gedaan zei Edwin. 
Jij zei ik verbaas, 'jij heb toch de groepsleiding geroepen, doe normaal! 
Je moet geen schuld op je nemen zei ik tegen Edwin. 
Waarom denk je zei Edwin dat ik op tijd de groepsleiding kon roepen?

Juist omdat ik het dus gedaan heb!

Maar waarom dan vroeg ik verbaast. 
Weet je nog dat ik je eens verteld heb, hoe ik hier gekomen ben?

Ja dat weet ik nog wel, 'je woonde op het poortje een streng internaat. 
Omdat je toen wat dingen had gestolen! Je had toen tegen de rechter gezegd. Als je een kans zal krijgen, zal jij je leven daar verbeteren, als je die kans niet zal krijgen, zal je gewoon door gaan met inbreken en daar weer onsnappen! De rechter heeft je toen een kans gegeven en hier naar de vliert gestuurd. 
Jeugd centrum de vliert is een open internaat dus was dit een kans voor jou. Om te bewijzen dat je het kon zei ik tegen Edwin. 
Ja dat is ook lang goed gegaan, maar naar een tijdje begon ik het weer te missen en ik heb toen een winkel overvallen!

Weet je ook nog, dat je ons eens buiten geroepen heb? 
Ja zei ik omdat ik toen voor de koffie moest zorgen en toen ik daar mee klaar was, heb ik aan de groepsleiding toen gevraagd waar jullie waren.

Jullie waren buiten op het veldje van het hoofdgebouw aan het spelen. Ik ging er naar toe om jullie te roepen maar ik zag jullie niet. Dus heb ik daar op het veld een paar keer hard naar jullie geroepen. Toen kwam er een van jullie de bosjes uit. Ik heb toen gezegd dat de koffie klaar was! Hij die jongen vroeg me even te wachten, zodat hij de rest kon roepen. Dat heb ik toen gedaan. 
Nou dus die dag zei Edwin, toen waren we aan het inbreken in de school die ook op dat veld staat. Er had een jongen spijt van en die heeft alles verteld aan de groepsleiding. De groepsleiding kwam er zo dus achter dat ik de groep over had gehaald om in te breken in die school zei Edwin tegen mij. Omdat ik toen een gesprek met de groepsleiding daar over had. Heb ik de groepsleiding ook alles verteld van de winkel overval! En omdat ik me toen zo rot voelde. Bedacht ik een plan om voor een keer als goede jongen door het leven te gaan. Dus heb ik de keuken toen in brand gestoken. Daarnaar heb ik de leiding geroepen, 'nu was ik een held, want ik had jullie toch mooi op tijd geroepen! 
Op tijd geroepen zei ik verbaas, 'man we hadden wel dood kunnen zijn door dat stomme idee van jou, 'je ga toch zelf niet de boel in de fik steken!

Ben je gek geworden of zo! 
Ja ik weet het ook niet waarom ik het gedaan heb, 'het is de kick daar doe ik het voor. Als het me luk voel ik mij altijd dan berenstrek! 
En nu wat ga er nu gebeuren vroeg ik aan Edwin. 
Ik moet dus terug naar het poortje zei Edwin een beetje verdrietig. 
Zie ik je nog wel eens dan vroeg ik aan Edwin. 
Ik denk het niet, ik zal er niet gauw meer weg mogen zei Edwin. 
Zo ik ben klaar, ik moest maar eens gaan. Mijn voogd is er al! 
Edwin gaf mij een hand en zei sorry hoor, voor alle overlast, 'ik verpest het toch altijd voor mezelf en voor iedereen! 
Praat toch niet zo. Ik loop nog even met je mee zei ik. 
Samen gingen we naar beneden, zijn voogd stond gelijk op om te gaan. 
Ik ben mee gelopen naar de auto en nog naar Edwin gezwaaid toen hij de hoek om ging. Ik ben nog lang buiten gebleven! Tot Jan mij kwam halen. 
Kom je niet binnen? Ik heb koffie voor je gezet zei Jan. 
Ik snap niets van Edwin dat hij zo'n kans heeft laten lopen zei ik.
Ja ik snap het ook niet zei Jan. Er zijn van die mensen die het nooit leren! 
Toch heb ik het idee, dat het hem toch nog eens zal gaan lukken!

Het was toch wel een leuke jongen, ik zal hem missen!

Is die school er ook van op de hoogte vroeg ik aan Jan. 
ja die hebben we ingelicht, 'woensdag middag moeten we daar naar toe voor een gesprek en dan maar hopen dat ze de aanklacht in willen trekken.

Maar daar zal dan wel iets tegenover moeten staan zei Jan.
Wie moet daar dan naar toe vroeg ik aan Jan van Dinther. 
Iedereen die er aan mee gedaan heeft zei Jan. 
Ik dus ook zei ik. ’Was jij er ook bij dan?
Ik vertelde Jan dat ik toen de jongens geroepen had die dag.

Ja zei Jan, maar jij wist toch niets van die inbraak? 
Nee maar ik heb wel daar op ze gewacht, als ik toen met die jongen had mee gelopen had ik kunnen zien, wat ze aan het doen waren!
Ja en dan? 'Voorkomen had je het toch al niet meer.

Ze hadden toen al in gebroken zei Jan tegen mij.
Ik ga toch mee woensdag zei ik tegen Jan. 
Moet je zelf weten, je hoeft van mij niet. Kom laten we naar binnen gaan. 
Jan sloeg een arm om me heen en trok me mee naar binnen.

Ik zelf kon geen stap meer doen. Nog uren heb ik naar een tv gekeken die niet aan stond! Heeft Jan mij wel eens verteld. 
Die woensdag zaten wij met de jongens die er bij waren op de school.

Het was meer dan een inbraak, 'ze hadden ook werkstukken kapot gemaakt en vernielingen aan gebracht! Het schoolhoofd wilde de aanklacht in treken, als we iedere dag het schoolplein zouden vegen! Natuurlijk stemde wij er mee in.

We kwamen er nog goed van af dacht ik. Maar wat viel dat tegen, het was een huisartsschool met alleen maar meisjes! Wij vielen dus wel op, wij jongens! Vele wisten waarom wij het schoolplein aan het vegen waren zo iedere dag. 
Vaak keken ze ons boos aan! Wat waren we blij dat toen die week voorbij was! Ook hebben we alles wat toen vernield was proberen te maken, en ook nog een gesprek met de meisjes van de klas gehad.

Toch vonden de meisjes van de school het goed dat we open kaart hadden gespeeld, 'want we hadden ook onze mond kunnen houden! 
Wij willen niet dat jullie zo slecht over jeugd centrum de vliert denken. 
Wij zijn buren en dit had nooit mogen gebeuren, zei Jan van Dinther. 
Ja ik hoop dat jullie er iets van geleerd hebben en het nooit meer zullen doen zei het hoofd van de school. Ik wist het zeker, 'voorkomen had ik het nooit! 
Maar wat was het stom om zoiets te doen, ik zal het zeker nooit doen! 
Het is het allemaal niet waard.

Je heb er niets aan, alleen een hoop schuld gevoel hou je er van over!

Gelukkig was het schuld gevoel voor de meeste van ons, naar een week weer een beetje weg en was groep 22 weer de groep zoals die altijd was.

leuk en toch altijd gezellig! 

Vaak dacht ik nog terug aan Edwin. Zal hij er ook iets van geleerd hebben?

Of doet het hem helemaal niets? Ik zal nooit antwoord op die vraag krijgen!

Maar je weet nooit, 'misschien zie ik Edwin nog wel eens een keer! 

 

 

Kerndemonstratie….:: 
Op de radio en op tv iedere dag hadden ze het wel over de kernbom! 
Wij Nederlanders moesten de wereld laten zien, 'dat het afgelopen moest zijn met de kernraketten! 'Nederland is klein maar op die dag zullen we groot zijn! 
De bootschap moest duidelijk zijn, 'stop de bom! Heel Nederland werd op geroepen, om naar Amsterdam te komen. Het maakte mij niet zoveel uit dus ben ik vandaag ook maar naar Amsterdam gegaan. Met de groepen de vliert gingen we naar de treinstadion. Maar het was er al zo druk! Dat we elkaar kwijt raakte, 'door de mensenmassa zagen we elkaar niet meer! Gelukkig was ik nog wel bij mijn groep 22, 'maar voor hoe lang? We stapte in de trein, in de vierde trein, die ook naar Amsterdam ging. We gaven elkaar een hand en stapte, 'hand in hand in de trein. Natuurlijk bleven wij bij elkaar, 'we lieten onze handen niet meer los! Het was een goed idee van de groepsleiding, die er ook bij was. We stonden in de trein, 'alle zitplaatsen waren allemaal bezet!

In Amsterdam gingen we hand in hand de trein uit. ' Wat is het hier druk! volgens mij is heel Nederland, 'naar Amsterdam gekomen! Het is een puinhoop, veel mensen zijn elkaar kwijt geraakt. Wij liepen nog steeds hand in hand en lieten elkaar niet los. Ik wil er niet aan denken, 'om hier mijn groep nu kwijt te raken! Via luidspeakers werd er aan ons alle mensen gevraagd. Om zeker niet stil te gaan staan, en de looptocht snel te lopen! Want er zouden nog veel heel veel mensen onderweg zijn naar Amsterdam! Ook politie langs de kant gebaarde ons om door te lopen. Maar we moesten ook wel het kon niet anders. De druk achter ons was zo groot, 'dat je wel door moest lopen! 
Buiten het treinstadion, 'was het nog veel drukker! Wij groep 22 begonnen aan de looptocht, 'naar 2 km stonden we stil! In de straten van Amsterdam!

De looptocht zal 5 km zijn. Maar nu al konden we geen stap meer vooruit zetten! Achter ons werd de druk steeds groter! We werden tegen elkaar gedrukt. Waar zijn we aan begonnen riep ik bang. Helikopters vlogen nu over ons, en roepen via luidspeakers om de looptocht van 5 km te staken!

En naar het Museumplein te gaan daar was meer ruimte! Dus mensen stop nu met de looptocht! Het Museumplein, 'waar is dat vroeg ik aan de leiding.

Dat weet ik ook niet, maar we kunnen toch niet weg!

We lopen dadelijk gewoon achter de rest aan zei de groepsleiding tegen ons. 
Naar enkele minuten kwam er wat beweging en konden we verder. 
De duizenden mensen liepen nu naar het Museumplein. Ieder zijn eigen weg. Want de looptocht was voor alle veiligheid gestopt. We liepen, achter de duizenden mensen, 'waarvan we dachten dat ze de weg wisten!

Maar soms zo nu en dan stonden we weer stil in de straten van Amsterdam! De druk van achter was nu weg. We liepen nog wel hand in hand.

Omdat de mensen nu in een ritme in de handen begonnen te klappen, lieten we onze handen los en klapte hard met onze handen mee op het ritme.

Het geluid galmde door de straten van Amsterdam!

Achter ons kon je horen dat de mensen een ander ritme hadden.

Dit was wel te begrijpen want het geluid ging van voren naar achter en weer terug. Nog nooit had ik zo'n mooi geluid gehoord, het is ook bijna niet uit te leggen hoe mooi dat klap geluid is.

Het lijk een beetje op een weef, dat je wel eens zie bij het voetballen, dan sta steeds mensen achter elkaar op en gaan ze weer zitten.

Zoiets is het nu ook. Alleen zie je niets, ' je hoor alleen het geluid open neer gaan. Van voren naar achteren en weer terug, maar ook van nu van achteren naar voren. Het geluid ging nu door elkaar heen.

Wat een machtig geluid is dit! Op het Museuplein was wat muziek en zal ook nog p.v.d.a komen. Maar die konden niet veel zeggen, ' van alle kanten werden ze weg gefloten! Dit geluid was niet om aan te horen. Ik hiel mijn oren dicht met twee vingers! Maar het geluid ging daar gewoon door heen!

Gelukkig ging p.v.d.a van het podium af. Ze werden weg geklapt! Nu werd er weer muziek gespeeld door een muziekband De Veulpeupers. Ze zongen Nederlands simpele muziek, je kon het zo mee zingen. Ik had nog nooit van De Veulpeupers gehoord maar wat zijn ze goed zeg! Toen ze klaar waren met de muziek gingen we naar het trein stadion terug en weer met een volle trein terug naar Den Bosch. En weer stonden we weer in de trein, 'alle zitplaatsen waren weer bezet! Wat waren wij blij dat we weer op groep 22 waren. 
Ik ben nog even op de andere groepen van jeugdcentrum de vliert geweest. 
Om te vragen hoe het voor hun in Amsterdam was geweest?

Ze vonden het maar een puinhoop daar in Amsterdam!

Het was slecht geregeld vonden ze. We konden nog niet eens de loop toch af lopen zei ze op groep 8. En op het Museuplein was ook niet veel aan! 
Heb je die muziek niet gehoord dan vroeg ik aan groep 8. 
Jawel maar daar vonden ze niets aan. Ik dus wel ik zal zeker die lp gaan kopen morgen. En vandaag hebben wij de wereld laten zien, 'dat wij het er niet mee eens zijn en dat die kernbommen weg moeten!

Ja Nederland had even de wereld op zijn kop gezet!

Op tv en radio ging het nergens anders over. Ze noemde het de hollanditis!

In ieder land kwam de kerndemonstratie van Amsterdam op tv. Ook van de puinhoop die daar in Amsterdam naar de demonstratie is achter gebleven.

De spandoeken, jassen, blikjes drinken veel lag er daar in Amsterdam nog op de grond. Ze zouden er nog dagen mee bezig zijn, om Amsterdam weer schoon te krijgen. Het leek wel of er en bom was gevallen daar in Amsterdam. Zei ik toen ik met mijn groep de beelden de volgende dag op tv zag.

Ja een kernbom! Is zo weer een kernbom minder!

Zo is dan die kerndemonstratie niet voor niets geweest lachte ik.

Boven op mijn kamer draaide ik de plaat van De Veulpeupers, die ik vandaag gekocht had. Ook heb ik nog even naar de radio geluisterd.

Gisteren 21 november 1981 zijn er 350.000 mensen naar Amsterdam

gekomen. Zeker wisten ze dit niet. 'Het konden ook meer mensen zijn!

Groep 6 bezet…. 
Via de groepsleiding kregen wij te horen dat groep 6 bezet was.

Wat is er gebeurd dan vroegen wij aan onze groepsleiding. 
Waarom het gebeurd was wist de groepsleiding niet, wel hoe! 
De jongens van groep 6, hebben de groepsleiding opgesloten in de groepsleider kamertje. Via een raam is de groepsleiding gevlucht. 
Nu is groep 6 bezet! Hoelang het gaat duren is niet bekent. 
Is natuurlijk af wachten hoelang ze het zonder eten kunnen volhouden! 
Want eten krijgen ze nu niet meer van jeugd centrum de vliert. 
Veel groepen van jeugd centrum de vliert doen er aan mee en waren nu ook op groep 6. De groepsleiding wilde van ons weten, of wij groep 22 er ook aan mee wilden doen, of toch maar niet. Ik vond het maar een raar idee, er was toch niets om over te klagen? We mogen naar de stad, krijgen zakgeld, kleding geld, reisgeld dus waarom dan die bezetting? 
Een paar dagen later kwam een jongen van groep 6 ons dat uitlegen. 
Het zakgeld was te laag, kleding geld ook veel te weinig! 
En de spullen zoals de tv radio en stoelen zijn veel te oud!

Het wordt tijd dat we er iets van zeggen, iets ondernemen, dus kom er bij!

Morgen gaan we naar het j.a.c, ook het j.a.c staat achter ons! 
Wij kunnen er lang over praten zei Mark tegen de jongen van groep 6. 
maar wat jullie doen is niet goed, ik ben tegen!

Ik doe niet met jullie mee.

Ik weet niet hoe de rest er over denkt, maar ik vind het maar niets!

De leiding kan er niets aan doen, zo slecht is het niet, het valt best wel mee! 
Wij denken daar anders over en gaan er zeker nog mee door zei de jongen. 
Moeten jullie weten zei Mark, maar zo haal het niets uit. Is allemaal erg stoer zo maar hoelang denken jullie dit vol te houden zo zonder eten! 
Wij krijgen eten van het j.a.c dus dat is geen probleem.
Ja maar veel jongeren die nu bij jullie zitten, gaan nu niet naar school is natuurlijk niet goed zei Jan van Dinther onze groepsleiding. 
Ja we gaan laat naar bed, we doen waar we zin in hebben, lang leven de lol! 
Ik vind het ook maar niets zei ik, op mij hoef je ook niet te rekenen!

Oké moet je zelf weten, maar wie ga er wel met mij mee? 
Ik vind het ook verkeert hoe jullie het nu doen zei Ad. 
Ja zei Wyta ik ben ook tegen! 
Jij tegen, jij ben nog niet zolang geleden met je groep 22 weggelopen, dit was toch ook niet zomaar?
Dat klopt zei Wyta maar dat is nog geen reden om je zo tegen de leiding te verzetten! Dat was persoonlijk en is nu weer goed, ga nu weer prima zo! 

De volgende dag zijn wij groep 22 wel bij het j.a.c gaan kijken. Het j.a.c was niet alleen met groep 6 bezig maar ook in het hele land ging het j.a.c bij internaten langs! Ook zal er een nog landelijke bijeenkomst komen.

Ook wij groep 22 was daar voor uitgenodigd, ookal deden wij met die bezetting van groep 6 niet mee. Het j.a.c betaal die dag alles dus waarom niet. Om bekendheid te krijgen voor die dag. Werd er aan Jolanda van de Linden van groep 21 gevraagd of ze een gesprek met Sonja Barend wilden, op de tv! Jolanda was ook al eens op de radio geweest. Jolanda wilde dat wel, het zal gelijk zaterdag avond op tv komen. Natuurlijk zaten wij dus zaterdagavond voor de tv, Sonja te kijken. De bezetting van groep 6 was nu voorbij, het heeft niet zolang geduurd. Ik ben er wel eens langs gelopen, buiten hingen grootte spandoeken met de tekst bezet! Er was toen veel lawaai, het zag er wel gezellig uit. Maar ik ben toch maar door gelopen. Ik wilde toch liever op mijn groep 22 zijn, waar alles toen normaal was. Maar ookal was de bezetting nu voorbij. De tv uitzending ging nog wel gewoon door.

Is natuurlijk wel raar, om iemand op tv te zien, die jezelf ook kon.

Jolanda van de linden ging het over de bezetting van groep 6 hebben.

Jolanda vertelde dat de bezetting nu wel voorbij was, maar dat wilde nog niet zeggen dat wij het hierbij laten zitten. Over twee weken in utrecht houden wij een landelijke bijeenkomst alle internaten van Nederland, kunnen dan naar utrecht komen! Alles word door het j.a.c betaalt!

Waarneer en hoe laat vroeg Sonja aan Jolanda. 
De mensen die willen komen kunnen bellen met het j.a.c.

Het j.a.c kan je daar meer over vertelen.

Het telefoonnummer van het j.a.c kwam in beeld.

Er werd nog veel verteld over de internaten in Nederland. 
Is het zo slecht dan vroeg Sonja aan Jolanda. 
Het valt misschien bij ons nog wel mee, maar alles is er oud, stoelen tafels en de slaapkamers zijn ze te klein. Wij kunnen ons alleen maar wassen met zeep van het internaat! Ook vakantie komt er bijna nooit van, omdat er geen geld voor is! Als mij vriendinnen aan mij vragen of ik mee wil naar de bioscoop 
is er geen geld voor! wij moeten dat allemaal doen van ons zakgeld! 
Ons zakgeld is vijf gulden per week, dat is natuurlijk ook veel te laag! 
Een kaartje van de bioscoop kost 9 gulden dus je komt geld te kort! 
Er werd gelachen in de zaal, het publiek van Sonja vond het allemaal wel leuk zoals Jolanda alles vertelde.

Ja zei Jolanda lachen jullie maar, weet je ging Jolanda verder.

Als je van school af gaat, en je wil gaan werken, dat je twee derde moet afgeven! Twee derde, weten jullie hoeveel dat is? Een voorbeeldje, als ik dus 600 gulden verdiend. Kost mij dat dus 400 gulden! Ik hou dan dus nog maar 200 gulden over! Daar moet ik alles van kopen, ook wil ik nog eens op kamers. Maar waar moet ik dat van doen? Van die tweehonderd gulden?

Maar je kan toch sparen zei Sonja tegen Jolanda.

Ja dat kan, maar wanneer ga je werken als je een jaar of 18 ben.

Als je 19 jaar ben, moeten wij van het internaat af.

Dan kan je dus een jaar sparen voor dat je op kamers ga.

200 gulden x 12 maanden is 2400 gulden, geloof me dat is zo op!

En dan moet ik dus nergens aan komen, ik kan zo dus niets kopen!

Mijn zakgeld vervalt ook nog eens. Met die 200 honderd gulden!

Moet ik alles doen, voor de film, sport, en soms zwemmen waar mijn vriendinnen mij voor vragen. En dan heb ik het nog niet over een fiets gehad. Eens in de drie jaar kan je via de kinderrechter een fiets krijgen!

Als dan die fiets, stuk ga, is er geen geld voor, om die fiets te maken!

En als die fiets wordt gestolen, wat nog wel eens gebeurt hier in Nederland! Moet je dus drie jaar weer op een fiets wachten! En dan heb ik het nog niet eens over een brommer! Die kan je helemaal vergeten! Geen geld voor!

Ook voor je rijbewijs is natuurlijk ook geen geld! Het is dan toch niet zo raar dat vele jongeren van de internaten in de goot komen! Als ze op kamers gaan. Komen ze in de problemen! En problemen hebben wij al zat!

Wij zitten niet voor onze zweetvoeten op een internaat! 

Weer werd er gelachen, door de mensen in de zaal, ja zei Sonja. 
Er komen nog meer mensen vandaag, in deze uitzending. Ik wil ook nog gaan praten met andere, het is onmogelijk om je alles te laten vertellen.

Wij hebben daar geen tijd voor! 
Dat vindt ik jammer zei Jolanda, ik heb anders nog zat te vertellen.

Weet je hoeveel glazen fris wij mogen zo,''op een avond! 
Sonja lachte dit bedoel ik dus we moeten er een einde aan maken. 
Internaten voor die dag kunnen bellen met het j.a.c en nu gaan we verder met de andere man aan tafel, de zanger van De Dijk heeft een nieuwe nummer.

Ga je die voor ons zingen vroeg Sonja aan de zanger van De Dijk. 
Ja maar toch zei de zanger van De Dijk:

Hoeveel glazen mogen jullie dan op een avond Jolanda?
Twee, we krijgen maar twee glazen per dag, en om 22:00 moeten we naar bed! Dit is toch te gek voor woorden of niet dan! 
Ho ho, met Jolanda waren we klaar!

Wil je nu het nieuwe lied van jullie nu voor ons gaan zingen lachte Sonja. 
Is goed zei de zanger van De Dijk.

Hij liep naar zijn band, pakte een microfoon en begon, zijn nieuwe nummer, Bloede Hart te zingen. 

Mark zette het geluid nu van de tv zachter.

Eigelijk heeft Jolanda wel gelijk. Ik was ook niet voor de bezetting!

Nog steeds niet, ik vond dat het toen anders kon. Maar ik wil wel naar die landelijke bijeenkomst in Utrecht. Wij hebben het hier niet slecht de vliert. Maar het kan altijd beter! Het kan geen kwaad als we er naar toe gaan.

Wie wil er ook mee die dag vroeg Mark aan ons.

Natuurlijk wilde wij allemaal wel mee. Ik wilde ook wel eens naar utrecht.

Ik ben daar nog nooit geweest, en het is natuurlijk wel stoer zo zonder leiding! Want die groepsleiding zal die dag niet mee gaan met ons.

Die dag gingen we met groepen 6, 8, 10, 12, 19, 21, 22, 23 naar Utrecht. Ongeveer 50 jongeren van ons,''een grote groep dus!

Kan je naar gaan, hoeveel jongeren naar utrecht gingen vandaag! 
Het zal er wel druk zijn lachte Jolanda Vissers naar ons.

Jolanda Vissers had nu een beetje de leiding over ons.

De andere Jolanda van de Linden. Mocht vandaag niet met ons mee!

Ze had haar huiswerk niet af. Dit was natuurlijk een slappe smoes!

Jeugd centrum de vliert wilde liever niet dat Jolanda van de Linden met ons mee ging. Ze had natuurlijk al veel te veel gezegd. Toen op die dag op de tv bij Sonja! Zo nam jeugd centrum de vliert dus wraak op Jolinda en mocht ze daarom niet mee! De ander Jolanda nam het een beetje van haar over! Wij vonden het niet erg. Iemand moest het toch doen! Zo had dus Jolanda Visser het geld voor de trein waarmee we naar Utrecht gingen.

De trein naar Utrecht, zat met zoveel jongeren van jeugdcentrum de vliert gelijk vol. In heel de trein, waren nog maar een paar stoelen vrij! 
Naar een half uurtje kwam de treincontroleur. Hij had het er maar druk mee met onze kaartjes. Hij snapte niet waarom die trein zo vroeg op de avond al zo vol zat? Natuurlijk kon Jolanda hem dat wel uitlegen. 
Nu begreep de controleur het wel. Hij vertelde aan ons, hoe wij er konden komen. Hij wist de weg naar de hal wel. Het is niet zo ver je ben er zo!

Bij het uitlopen van de treinstadion links tot aan het kruispunt daar rechts de stad in, dan achter de sportwinkel Perry Sport, sta die hal waar jullie naar toe moeten, het kan niet missen.

Het klopte wij waren er zo, nog geen 10 minuten lopen. 
Het was er al erg druk, vele liepen met spandoeken en riepen.

Wij willen meer geld, geld. We liepen door de mensen massa naar voren.

Dit kon, want ze gingen allemaal voor ons opzij.

Want ook Jolanda Vissers konden ze van Sonja van de tv.

Ga opzij riepen ze naar de andere, dat is meisje die bij Sonja zat! 
Jolanda lachte en zei ze denken natuurlijk dat ik hier iets ga zeggen.

Maar dat is niet afgesproken, maar dat weten zij niet.

Laat het ze maar denken. Wij staan dadelijk mooi vooraan!

We liepen verder naar voren, iedereen ging voor ons opzij! 
Opeens riep er iemand mijn naam, dit kan toch niet, ik loop achteraan van de groep jeugd centrum de vliert, en die mijn naam riep kwam van achteren? Misschien heet er hier nog iemand Adwin? Dus liep ik door.

Maar weer werd mijn naam geroepen. ’Adwin, Adwin wacht even hoorde ik. 
Ik stopte en zag nu Edwin die ook nog op groep 22 gewoond heeft. 
Edwin moest naar het Poortje een streng internaat omdat hij toen van groep 22 de keuken in brand had gezet! Maar wat doe hij hier?

 

Ik liep naar hem toe en vroeg wat doe jij hier.

Mogen jullie dan ook naar Utrecht?
Ik ben hier voor hetzelfde als jij. En natuurlijk mogen wij hier ook naar toe.

het is allemaal geregeld via het j.a.c die krijgen alles voor elkaar! 
Het poortje is toch ook een internaat lachte Edwin.

Maar geloof me zorg dat je er nooit komt,''leuk is het daar zeker niet!

Als je toen niet zo stom was geweest, had je nu nog gewoon bij ons gewoond. Riep ik door de muziek die nu speelde. Kom mee naar buiten.

Ik kan je hier bijna niet verstaan riep ik naar Edwin. 
Via een deur gingen we naar buiten.

Hier is het rustig, hoe is het op groep 22 vroeg Edwin aan mij. 
Goed zei ik er is zelf iemand van jeugd centrum de vliert op tv geweest. 
Ja dat heb ik gezien zei Edwin, maar was groep 6 bezet! Die groep 6 van jullie is zelf op het nieuws geweest! Jullie waren toch altijd van die lieverdjes?

Dit had ik nooit van jullie verwacht! Heb jij er ook aan mee gedaan? 
Nee ik niet. Ik ben er wel eens langs gelopen, maar ik had geen zin om er aan mee te doen zei ik tegen Edwin. 
Hoe is het met die school afgelopen? hebben jullie daar nog iets van gehoord? 
Ja wij hebben een gesprek met die school gehad, en als we iedere dag het schoolplein zouden vegen, zouden zij die aanklacht intrekken. 
En hebben jullie dat gedaan? 
Ja zei ik moesten wij wel hè. Maar jij hoefde het niet te doen. 
Want jij was toen al weg! 
Ik had het graag gedaan. Ik zal alles willen doen om terug te komen op jeugd centrum de vliert. Het is 10 keer beter dan het Poortje, waar ik nu zit! 
Je heb je kans gehad zei ik. 
Ja en ik heb die kans verpest! Ik heb er veel spijt van!

Maar ik kan het niet terug draaien. Als dat kon, dan had ik dat zeker gedaan.
Ik mis je wel, het is wel stil, zo alleen op de tweede verdieping! 
Maar kom, we gaan weer terug, we missen nu alles, zijn we dadelijk nog voor niets geweest zei ik. 
Lang zijn we niet meer binnen geweest, het was afgelopen en we gingen weer met de trein terug naar huis. 
Wie was die jongen die je riep vroeg Jolanda toen we in de trein stapte.

Dat was Edwin en ik vertelde Jolanda alles van Edwin. 
Natuurlijk kon ik veel over Edwin vertelen. Zo in de trein terug naar huis.

Zelfs toen de trein stopte in Den Bosch, was ik nog aan het vertellen over Edwin, die toen de keuken in brand had gezet.

We liepen nu naar jeugd centrum de vliert. 
Ja zei Jolanda tegen mij ik heb wel eens van die brand gehoord. 
Maar dat het iemand van jullie groep het gedaan had, dat wist ik toch niet.

Hij had er toch wel spijt van?
Ja dat heeft hij zeker, maar ja nu is het te laat.

 

 

 

Vakantie groep 22. 1981….. 
We zijn nu een paar maanden verder, we zitten nu in de zomer 1981.

Veel heeft die landelijke bijeenkomst van het j.a.c. niet geholpen!

Wij gaan nu dan wel op vakantie, maar dan wel zo goedkoop mogelijk!

Wij gaan naar de Bedafse bergen in Nistelrode, niet ver een half uurtje rijden.

Overdag was er niet veel aan, wat tafeltennissen en wat voetballen.

Maar s'avonds maakte we een groot kampvuur en Jan speelde gitaar!

Nog een lied dan gaan we het avondspel doen in de bossen zei Jan tegen ons. Naar dat liedje liepen wij de donkere bossen in. Het is hier best wel eng.

Maar we zijn met veel mensen, er kan ons niets gebeuren! 
Ja zei Jan hier is een mooie plaats. Ik zal jullie vertelen hoe we het gaan doen. Iedereen krijg nu een stuk papier met een woord van mij.

Jan deelde het papier uit. Op mijn papier sta het woord stoel?

Wat moet ik hiermee vroeg ik aan Jan. 
Jan lachte oké jullie hebben nu allemaal een papier van mij gehad met een woord er op en een nummer. Dadelijk als ik het jullie uitgelegd heb.

Gaan jullie zo ver mogelijk het bos in, niemand mag bij elkaar blijven!

Als ik op mijn vingers fluit, moeten jullie het andere woord zoeken wat bij jou woord past! Je roep zo hard als je kan, eerst je eigen woord, zo hard mogelijk!

Door te luisteren naar de andere woorden van de andere, kan je op zoek gaan. Naar een woord wat bij jou past! Als je een goed woord samen heb gevonden.

En klopt ook het nummer, het nummer moet van alle twee hetzelfde zijn! Voorbeeld als je auto heb, past dat woord heel mooi bij band! Autoband dus!

Zoek dus die persoon die dat roep op! Maar je heb natuurlijk nog meer wat bij auto past, voorbeeld auto-kaart, ook goed, maar het nummer moet ook nog kloppen. Dan heb je gewonen! Kom dan naar mij, het spel ga nog wel door. Voor de andere, die nog steeds naar woorden zoeken!

Snappen jullie het een beetje vroeg Jan aan ons. 
Ja riepen we en we rende ieder apart het donkere bos in.

Even later stopte ik. Keek even om mij heen. Wat is het hier eng!

Maar gelukkig floot Jan snel op zijn vingers. Zo hard mogelijk riep ik het woord stoel en luisterde naar andere woorden. Wat een gekkenhuis met al die woorden die door elkaar geroepen worden! Iemand riep poot, ja dat kon natuurlijk stoel-poot. Dus ging ik op zoek naar die persoon die poot riep.

Het was niet goed, het nummer klopte niet! Weer maar roepen, er moet toch iemand bij zitten met het goede woord en nummer? Nu hoorde ik door het roepen van andere tafel! Maar naar even zoeken, was het weer niet goed, weer verkeer nummer! Wel werd het makkelijker, vele hadden elkaar gevonden!

Er werd nu niet zo veel meer geroepen. Weer riep ik hard, stoel.

In de verte hoorde ik auto! Dat kon het wel eens zijn auto-stoel.

Maar weer was het niet goed!

Nu waren alleen Mark en ik nog in het bos met het spel bezig.

Mark riep bureau, ja wij wisten het zeker dit moest het zijn bureau-stoel!

Even zoeken en dan snel naar Jan, want het nummer klopte ook.

Dit was niet zo raar. Wij Mark en ik waren de laatste van het spel!

Naar het spel zijn wij gelijk naar de boerderij gegaan, het was al erg laat!

Nog wat drinken en dan naar bed, maar van slapen kwam niets terecht.

Wij gingen een kussengevecht houden. Zelfs de groepsleidingen deden ook mee aan het kussen gevecht! Wij konden natuurlijk niet van hun winnen!

De volgende dag wat eten en weer was het Jan die met een spel kwam. 
Wij moesten in groepen van drie een route lopen zo snel mogelijk!

Via opdrachten konden wij dan de weg weer terug vinden. Een dropping dus! 
Samen met Erik en Evert gingen we op pad. Bij de bocht links last Erik.

Bij het eerste huis nr.19 een ei vragen, door lopen tot een blauwe vlag.

Daar wachten op een blauwe auto mee rijden en dan bij een gele vlag uit stappen! Wij wachten en wachten bij die blauwe vlag, en er stopte even later een auto. Maar die auto was rood niet blauw!

Kom zei Erik tegen ons, kom in stappen!

Nee deze auto heeft niet de goede kleur riep ik.

Blijf jij toch lekker wachten op een blauwe auto zei Erik tegen mij.

Erik stapte boos in, hij gooide hard zijn deur dicht!

Evert die ook ingestapt was, hiel zijn deur nog wel voor mij open.

Kom Adwin, ik ga wel in het midden zitten.

Ik wilde geen problemen! Maar wij zaten in de verkeerde auto!

Deze auto reedt natuurlijk een andere route! Geen vlag dus!

Stop riep ik, wij moeten er hier uit anders gaat het helemaal fout!

Boos stapte Erik en Evert ook de auto uit!

Ja zei ik het is mijn fout niet dat jullie in de verkeerde auto stapte!
Kom wij lopen wel terug,''het is niet zo ver! 
Weet jij dan nog hoe wij terug moeten lopen vroeg Erik boos aan mij. 
Ja ik weet dat nog wel, lopen jullie maar mee zei ik. 
Maar naar een half uur lopen, nog niet op de plaats van de vlag.

Die blauwe vlag die hoog aan een mast hing, was nergens te zien!
Wij zijn de weg kwijt zei Erik weer boos tegen mij.

Ik begon er een hekel aan te krijgen, van dat boos zijn van Erik!

Maar dit moesten wij samen oplossen, ik probeer het nog een keer! 
Ik denk daar, op de kruising rechts,''nog maar een klein stukje! 
Ik geloof er niets van, wij gaan daar op de kruising links zei Erik 
Nee we moeten rechts zei ik.

Zoek het maar uit wij gaan links, hé Evert?

Eigenwijs ging ik alleen rechts. Evert en Erik gingen links.

Ze bekijken het maar dacht ik en ik stapte door. Naar een uur kwam ik erachter dat linksaf toch ook niet klopte. Ik was nu verdwaald!

Ik raakte zelf even in paniek! Ik wilde terug naar mijn groep 22.

Maar ik liep nu alleen maar verder weg van de plaats waar ik moest zijn!

Uren later liep ik het bos uit. Ik liep nu door de stad van Uden!

Op de grond schreef ik met letters Adwin, met een pijl rechtdoor.

Ik liep weer verder, nu was het spoorzoekertje!

Maar naar uren en uren liep ik alleen maar verder zonder een oplossing!

Ik ging maar dezelfde weg terug, dit had geen zin!

Ik was moe, ik wilde maar een ding, terug naar mijn groep 22.

Het is nu 21:00 ik was nu al 6 uur weg!

Ik vroeg aan iemand waar het politiebureau was.

Die meneer zag ook wel dat echt moe was.

Kom dan breng ik je wel even met de auto naar het politiebureau. 
Even later stapte ik bij het politiebureau uit.

Ik vertelde aan een agent wat er aan de hand was.

Ze waren al op de hoogte van mijn verhaal.

Groep 22 was ook al hier geweest, ze zijn erg ongerust!

Erik en Evert waren al uren geleden gevonden. Maar van jou geen spoor! 
Ik heb wel op de grond met krijt geschreven waar ik naar toe ging! 
Er werd hard gelachen, als wij alles, wat op de grond sta moeten volgen. 
Komen we niet meer aan werken toe. Maar wij gaan jou nu terug brengen. Heb je wel eens in een politieauto gezeten? 
Ik niet, maar ik zou het wel eens willen doen. 
Kom op dan volg mij maar, we liepen naar een politieauto en stapte in. 
Kan je de sirenen niet even aan doen vroeg ik aan de agent. 
Nee die zijn alleen maar voor noodgevallen,''dit is geen noodgeval!

Maar dat weten alleen wij,''die auto's voor ons niet! Dus let maar eens op.

De agent gooide alles open wat hij had. Lampen en sirenen, iedereen ging nu voor ons opzij! Heel snel kwamen wij op het adres van onze vakantie plaats. De sirenen en de lampen waren nu uit. Maar iedereen kwam toch om de politieauto staan! Mijn groep was natuurlijk blij dat ik in de politieauto zat. De groepsleidingen zullen wel boos zijn dacht ik toen ik uitstapte.

Maar dat was toch niet zo, de groepsleidingen lachte.

Ben je daar eigenlijk mafkees zei Jan tegen mij.

Ook Erik en Evert lachte en gaven mij een schouderklopje.

Je had gewoon bij ons moeten blijven, wij waren al uren eerder gevonden! 
Dat had ik beter kunnen doen, dan was ik nu niet zo moe geweest.

Maar ja die rare Jan van Dinther met zijn spel zei ik. 
Ja geef mij maar weer de schuld, jij was zo eigenwijs lachte Jan. 
Hier heb je een stoel, ga maar eens zitten, verteld ons dan maar eens wat je allemaal heb mee gemaakt lachte Joop de ander groepsleiding. 
Ik ging zitten, ik kreeg ook nog wat drinken en ik heb ze alles verteld. 
Wat er allemaal gebeurt was vandaag.

Tot 24:00 heb ik zitten vertellen. Nu was het tijd om naar bed te gaan.

Veel kon je overdag ook niet te doen,'' veel te warm! Gelukkig koelde het avonds wat af. Wij gingen een bos wandeling maken.

Het is nu 21:40 en word nu wat donker, maar je ziet nog zat. De zon ging nu onder, het werd nu donker, en er vliegen nu heel veel vleermuizen.

Ik had vleermuizen nog nooit in het echt gezien.

Moet je opletten zei Jan tegen ons, hij pakte een steen en wachten even.

Hé doe normaal, je ga toch niet op de vleermuizen gooien zei ik boos. 
Nee ik gooi de steen ver weg zonder dat ik de vleermuizen raak.

Let maar eens op, wat er dan gebeurt. Jan gooide de steen hard de lucht in. Die vleermuizen gingen de steen achter naar, tot aan de grond en vlogen daarnaar weer verder, wat is die mooi zeg. Snel pakte ik nu ook een steen en gooide net zoals Jan de steen zomaar de lucht in en weer gingen die vleermuizen die steen achter naar. Wij zijn door gegaan tot diep in de nacht.

Naar een paar leuke dagen was nu de vakantie voorbij. Wij zijn nu weer terug op onze groep 22. Wij hebben nu groepsgesprek er is nooit zoveel aan.

Maar dit groepsgesprek zouden wij niet Snel vergeten! De groepsleiding had ons verteld dat dit de laatste vakantie zal zijn. Groep 22 zal dicht gaan.

Het moest een opvang groep worden! ’’En wij dan vroeg ik verbaas.

De meest jongeren proberen wij te helpen, zodat ze weer naar huis kunnen. Voor de jongeren die niet naar huis kunnen, zoeken wij een andere leefgroep. Op de vliert zijn nog wel wat plaatsen voor die niet naar huis kunnen zei Jan. 
Ik wil helemaal niet naar een andere leefgroep,''ik wil hier blijven! 
Dat kan niet. Ik vindt het ook heel vervelend voor jullie.


De meest van groep 22 gingen naar huis. Alleen voor Erik en mij moesten ze een andere leefgroep vinden. Leuk vonden wij het niet, we telde de dagen af tot de laatste dag. Vandaag hadden wij een afscheidsfeest.

Er zijn nu veel ouders, als het feest af gelopen zal zijn. Gingen de jongens die naar huis gingen met de ouders mee naar huis. Dit is dus de laatste dag!

Van Evert kreeg ik een lp van de Sweet. En van Mark kreeg ik een maxi singel van Star on 45, korte liedjes van The Beatles, aan elkaar gemixt.

Er werden veel spullen onder elkaar geruild. Het was een raar feest!

Het erg was gezellig. Maar wij wisten dat alles nu voorbij was!

Erik is op het einde van het feest huilend naar boven gegaan.

Ik zal over een week naar groep 6 gaan en Erik naar groep 8.

Het is een rare week, alles kan. Er zat nog wat geld in de pot, deze week zijn wij drie keer naar de bioscoop geweest! Ook nog in het binnenzwembad gezwommen. En een paar dagen naar het café Boerké van Os geweest. 
Nu zit ik op groep 6. Ik zit vaak op mijn kamer,''het valt niet mee!

Ik heb nu alleen nog maar een foto van groep 22. Ik kan bijna niemand hier! Alleen Jan Brand, een jongen die hier ook woon.

Is even op mijn kamer geweest. Hij vindt de muziek van de Sweet ook erg mooi

 

Op deze site was het de bedoeling om te laten zien hoe dit boek is opgezet, dit is blz 65

De rest is in het boek te lezen, 300 blz

Eindelijk verleden tijd deel 2  
te koop  

nieuw boek moeten maken, omdat mijnbestseller hun site had veranderd, was ineens het boek duurder
Nu door dat ik een heel ander boek gemaakt heb is het boek nog goedkoper dan die 16,50

Nu is het boek te koop voor 13,75

http://www.mijnbestseller.nl/magento/eindelijk-verleden-tijd-deel-22.html 

 





















































































































































































































































































































































































Reacties (1)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl